Στιγμή

Πώς τα φέρνουν τα πράγματα. Τον Ιανουάριο ουδείς στοιχημάτιζε σοβαρά ότι ο Τραμπ μπορεί να χάσει την επανεκλογή του.

Στις δημοσκοπήσεις έκανε παρέλαση, η αμερικανική οικονομία ανέβαινε κι οι Δημοκρατικοί έψαχναν υποψήφιο ανάμεσα στον Μπέρνι Σάντερς και τον Πιτ Μπούτιτζιεγκ – αν προφέρω σωστά τον γλωσσοδέτη…

Μπήκε ο Ιούνιος αλλά το ματσάκι άλλαξε.

Ο Τραμπ τα έκανε εν τω μεταξύ θάλασσα με τον κορωνοϊό, η οικονομία (και κυρίως η απασχόληση…) μπήκαν στο κόκκινο κι ένας αγροίκος αστυνομικός σκότωσε απάνθρωπα έναν έγχρωμο πολίτη.

Η Αμερική κατέβηκε στους δρόμους να διαμαρτυρηθεί και τον Τραμπ τον φυγαδεύουν στα καταφύγια μην τον πλακώσουν οι διαδηλωτές.

Εν τω μεταξύ οι Δημοκρατικοί βρήκαν έναν (απλώς) ανεκτό κι αποδεκτό υποψήφιο, τον Τζο Μπάιντεν, ο οποίος σύμφωνα με την τελευταία μέτρηση προηγείται του Τραμπ δέκα μονάδες (31/5).

Kαλώς τα παιδιά. Δεν ξέρω ποιος θα κερδίσει τον Νοέμβριο αλλά ένα πράγμα είναι βέβαιο: η στιγμή στην πολιτική αποδεικνύεται κρισιμότερο μέγεθος από τη διάρκεια.

Είναι νομίζω μια χρήσιμη υπόμνηση και για τη δική μας κυβέρνηση.

Μπορείς να θριαμβεύεις στις δημοσκοπήσεις, να μοιράζεις δισεκατομμύρια, να στριμώχνεις τον Ερντογάν, να κάνεις πάρτι στην αποδοχή των ψηφοφόρων και μια καταραμένη στιγμή να σε στείλει στα Τάρταρα.

Η στιγμή βεβαίως έχει κάτι το απρόβλεπτο. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις. Και γι’ αυτό καλύτερα να γαϊδουροδένεις παρά να γαϊδουρογυρεύεις.

Δεν ξέρω όμως αν η σωστή μέθοδος γαϊδουροδέματος είναι οι διάφορες επιτροπές στις οποίες ούτως ή άλλως η συγκεκριμένη κυβέρνηση έχει μια ακατανίκητη έφεση.

Τώρα ας πούμε ακούω ότι μια επιτροπή υπό τον καθηγητή του LSE και νομπελίστα της Οικονομίας Χρ. Πισσαρίδη θα αναλάβει να διαμορφώσει ένα Σχέδιο Ανάπτυξης για το πακέτο των 33 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης.

Η επιτροπή αυτή βέβαια έχει φτιαχτεί από τον Ιανουάριο όταν ο κορωνοϊός ήταν κινέζικη κουβέντα και το Ταμείο Ανάκαμψης δεν κυκλοφορούσε ούτε στα καλύτερα όνειρά μας.

Εως τώρα δεν έχει αναφερθεί κάποια δραστηριότητά της αλλά φυσικά όλοι ευχόμαστε οι σοφοί της επιτροπής να αποδειχτούν σοφότεροι.

Σε τέτοιες περιπτώσεις θυμάμαι πάντως μια κουβέντα του επίσης κατοίκου Αγγλίας και ελληνικής καταγωγής σερ Αλεκ Ισιγκόνις (του ανθρώπου που έφτιαξε το Μίνι Κούπερ) όταν έλεγε ότι «η καμήλα είναι ένα άλογο που σχεδιάστηκε από επιτροπή».

Κι αναρωτιέμαι. Η κυβέρνηση που εξελέγη μόλις πριν από έντεκα μήνες δεν είχε σχέδιο ανάπτυξης και περιμένει από μια επιτροπή που προέκυψε έξι μήνες αργότερα να της το φτιάξει;

Φαίνεται πως ναι. Αλλά κι ο Τραμπ αλλιώς τα περίμενε τον Ιανουάριο.