Γυναίκα προς γυναίκα

Μας βόλεψε, είναι αλήθεια, το ξεχαρβάλωμα της κομμουνιστικής Βαλκανικής, τότε που τα Καλάσνικοφ, ταρατατά, κατέκλυσαν την αγορά εγκληματικότητας στην Ελλάδα. Και ποιος δεν είχε κάνει τη δουλειά του παστρικά κι ωραία με ένα τέτοιο μισοτιμής μαραφέτι; Το θλιβερό αυτό έθνικ μονοπώλιο στο οποίο κατέφευγαν επαγγελματίες αλλά και ατζαμήδες του κοινού εγκλήματος, άφησε πίσω του πολλά πτώματα, χήρες και ορφανά. Ο πρόσφατος κατ’ οίκον υγειονομικός περιορισμός περιόρισε το χαρακτηριστικό τερέτισμα σε περιοχές με καταστήματα χρήζοντα προστασίας, η νέα κοινωνικότητα όμως – πού θα πάει; – θα τους ξαναδώσει, θαρρώ, τη λαλιά τους.

Ο παράγων «Βαλκάνια» δεν είναι πάντως κάτι το ξένο και το εισαγόμενο, με όλα τα κακά του και όλα τα καλά του. Υπήρξαμε κι εμείς κάποτε Βαλκάνιοι περιωπής, μην κοιτάτε που επικράτησε η προσπάθεια να το λησμονήσουμε. Εστίες διασποράς υπάρχουν ακόμα μέσα μας και όποτε το ευνοήσουν οι συνθήκες, ξυπνούν, με όλα τα καλά τους και όλα τα κακά τους. Και στατιστικά να το δεις, ο βιτριολισμός, που έσκασε εν μέσω πανδημίας, τι άλλο από έγκλημα βαλκανικής κουλτούρας είναι; Ενα καυστικό υγρό οικιακής χρήσης είναι απείρως πιο δραστικό από ένα μπαμ και κάτω, γιατί καταδικάζει το θύμα να ζήσει πεθαίνοντας κάθε μέρα, οικτρά παραμορφωμένο. Διόλου δυσεξήγητο που ιστορικά είναι εξαιρετικά δημοφιλές ανάμεσα σε γυναίκες που εκτρέφουν ιστορίες πάθους και αντιζηλίας. Εκείνο που ειλικρινά δεν καταλαβαίνω είναι η χρήση από τα ΜΜΕ του λεγόμενου «μωσαϊκού» πάνω στο πρόσωπο του θύματος, που κρύβει τα ωραία χαρακτηριστικά του προλέγοντας την παραμόρφωση, αφήνοντας ωστόσο ανέγγιχτο ολόκληρο το σχόλιο ενός ερωτικού και πολύ καλοβαλμένου κορμιού. Υπαινιγμός εξίσου βιτριολικός με αυτή καθαυτήν την αποτρόπαιη επίθεση. Η οποία επίθεση, μέσα στον αναχρονισμό και στην κακότητά της, και να θέλει, δεν μπορεί να κρύψει το φύλο της αυτουργού. Γυναίκα ευνούχισε σεξουαλικά γυναίκα. Σχετική βιβλιογραφία και οργανωμένη διαμαρτυρία δεν υπάρχει κι ούτε πρόκειται ποτέ να υπάρξει, τουλάχιστον όχι όσο έχουν τ’ απάνω χέρι οι όψιμες πολέμιοι μιας κακοχωνεμένης πατριαρχίας. Λες και τα μεταξύ γυναικών εγκλήματα δεν πηγάζουν από την ίδια μεγάλη πηγή του κακού, την αντιζηλία μέσα στον ορνιθώνα. Προληπτικά αναφέρω ότι «όρνις» είναι το πτηνό και δεν σημαίνει μόνον την κότα αλλά και τον κόκορα.