Η μικρή και η μεγάλη κίνηση

Η κρίση της πανδημίας πολλαπλασίασε τις αβεβαιότητες της παγκόσμιας κοινότητας που ήδη εδώ και αρκετές δεκαετίες νιώθει πως οι εξελίξεις επιταχύνονται και δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να τις «επεξεργαστεί» και να τις ελέγξει.

Περισσότερο και από τις μέχρι σήμερα επιπτώσεις της, τρομάζει ο απρόβλεπτος χαρακτήρας της λόγω άγνοιας, η αδυναμία να εκτιμηθούν οι επιπτώσεις της οι οποίες εκτείνονται σε όλο το φάσμα της ζωής.

Ετσι βλέπουμε να υπάρχει παγκοσμίως μία συζήτηση που κινείται σε πολλά πεδία, από την υγειονομική διάσταση της πανδημίας μέχρι την οικονομική και ευρύτερα την κοινωνική, μία συζήτηση η οποία είναι περισσότερο διαπιστωτική και λιγότερο προβλεπτική.

Ταυτόχρονα, το παγκόσμιο πεδίο τουλάχιστον μέχρι τώρα δεν απεικονίζει πάντα το τοπικό. Υπάρχουν χώρες αλλά και ζώνες του πλανήτη που βιώνουν αλλιώς την κρίση γιατί οι επιπτώσεις της διαφοροποιούνται. Ετσι η παγκόσμια ομοιομορφία σπάει και οι τοπικές κοινωνίες και εξουσίες καλούνται να λάβουν αποφάσεις που θα εξειδικεύουν ή και θα διαφοροποιούν το τοπικό πολιτικό πλαίσιο από το γενικό και υπερτοπικό.

Ενα τέτοιο παράδειγμα διαφοροποίησης είναι και η χώρα μας η Ελλάδα.

Γιατί ενώ η παγκόσμια κίνηση, η μεγάλη κίνηση έχει χαρακτηριστικά περιχαράκωσης, περιορισμού των ελευθεριών, φόβου και αδυναμίας, η τοπική κίνηση, η μικρή κίνηση στη χώρα μας, δείχνει στην αντίθετη κατεύθυνση καθώς επικρατεί η πεποίθηση πως στο συγκεκριμένο «τα πήγαμε πολύ καλά» μέχρι τώρα, μετά από σειρά αποτυχιών.

Ωστόσο ακόμη και σε αυτό το κλίμα της «παράξενης επιτυχίας», όλοι αντιλαμβάνονται ότι τα πιο δύσκολα είναι μπροστά μας γιατί οι οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας που έρχονται, μπορεί να καταστούν καταστροφικές και μη διαχειρίσιμες σε μια ήδη τραυματισμένη οικονομία.

Σε αυτό το αβέβαιο έδαφος, οι πολιτικές δυνάμεις καλούνται να επαναπροσδιοριστούν ή τουλάχιστον να αναπροσαρμόσουν τις πολιτικές τους.

Δεν βαδίζουμε προς μία «νέα κανονικότητα» όπως ισχυρίζονται ορισμένοι, αλλά προς μία «παρατεταμένη ρευστότητα» και όσοι το συνειδητοποιούν αυτό, αρχίζουν να σκέφτονται «εκτός πλαισίου» ως οφείλουν.

Οι τετριμμένες πολιτικές συνταγές που ανασύρονται από το συρτάρι δεν προσφέρονται προς εφαρμογή στις τωρινές συνθήκες.

Και μία από αυτές είναι κατά τη γνώμη μου η πρόωρη εκλογολογία.

Είναι σαν να «αφήνουμε τον γάμο για να πάμε για πουρνάρια».

Ας μην το κάνουμε.

Ο Στράτος Φαναράς είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Metron Analysis