Απορία

Από την αρχή της ιστορίας με τον κορωνοϊό έχω αποφύγει σχολαστικά να κάνω τον γιατρό που δεν είμαι. Ακόμη και σε περιπτώσεις ή αποφάσεις που δεν φαίνονταν αυτονόητες κατέθεσα την εμπιστοσύνη μου στους ειδικούς. «Αυτοί ξέρουν!».

Αυτή τη φορά όμως δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ.

Πώς είναι δυνατόν να καταφθάνουν τουρίστες ή επισκέπτες ή ταξιδιώτες στη χώρα μας από όπου κι αν προέρχονται χωρίς τεστ κορωνοϊού και χωρίς καν να μπαίνουν σε καραντίνα;

Κι από την άλλη μεριά να μας προειδοποιούν ότι πρέπει να προσέχουμε και να «μένουμε ασφαλείς» διότι ο κίνδυνος δεν πέρασε;

Τελικά πέρασε ο κίνδυνος ή δεν πέρασε;

Αντιλαμβάνομαι ασφαλώς ότι πρέπει να ανοίξουνε τα σύνορα στον τουρισμό για προφανείς οικονομικούς λόγους, ότι δεν μπορούμε να ζούμε εγκλωβισμένοι για πάντα κι ότι αυτό έχει ένα ρίσκο.

Αρκεί όμως το ρίσκο να είναι λογικό και τεκμηριωμένο.

Ακούσαμε τις εξηγήσεις που δόθηκαν για τα σχολεία, για τα εμπορικά κέντρα, για την εστίαση, για τα ξενοδοχεία, για τα μαγαζιά κι ακολουθήσαμε τις οδηγίες που δόθηκαν.

Με τους τουρίστες ποιες είναι οι αντίστοιχες οδηγίες; Να μην τους πλησιάζουμε στις ταβέρνες και τις παραλίες; Και καλά εμείς, αλλά για τους τουρίστες ποιες οδηγίες ισχύουν;

Αν θυμάμαι καλά οι πρόσφατες συστάσεις της Κομισιόν έκαναν λόγο για «σταδιακό άνοιγμα» των εσωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ενωσης μεταξύ χωρών που βρίσκονται σε παρόμοια επιδημιολογική κατάσταση και έχουν υιοθετήσει αντίστοιχα προληπτικά μέτρα (ανακοινώσεις 13/5).

Πώς το «σταδιακό άνοιγμα των εσωτερικών συνόρων» μετατράπηκε σε «ανεξαρτήτως χώρας προέλευσης»;

Και πώς θα μπορούν να έρχονται στην Ελλάδα ανεξέλεγκτα ταξιδιώτες από τις ΗΠΑ ή το Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Βραζιλία ή τη Ρωσία ή την Τουρκία, από χώρες που καταφανώς δεν βρίσκονται σε «παρόμοια επιδημιολογική κατάσταση» με την Ελλάδα;

Νομίζω πως από την αρχή της κρίσης η κυβέρνηση βγήκε κερδισμένη διότι μιλούσε λογικά και μετρημένα. Εξηγούσε τι έκανε και γιατί.

Θέλω να ελπίζω πως θα εξηγήσει πειστικά και αυτές τις αποφάσεις της.

Ούτως  Ή άλλως, η επιχείρηση «απεγκλωβισμού» της χώρας από την καραντίνα εξελίσσεται έως τώρα μάλλον θετικά. Η επιδημία φαίνεται να έχει περιοριστεί. Η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να επιδεικνύει αυτοσυγκράτηση και να συμπεριφέρεται με ωριμότητα.

Θα ήταν κρίμα να χαλάσουμε ό,τι φτιάχτηκε από απερισκεψία ή βιασύνη. Να φάμε το γκολ στις καθυστερήσεις.

Θέλω να ελπίζω άλλωστε ότι είμαστε όλοι έτοιμοι να αποδεχτούμε το όποιο ρίσκο, αρκεί να είναι συνετό ή δικαιολογημένο.

Και να αξίζει τον κόπο.