Ευκαιρία να αλλάξουμε την εκπαίδευση

Σε μια εποχή κατά την οποία επειγόντως χρειάζεται να συνεργαζόμαστε, τα εκπαιδευτικά συστήματα επικεντρώνονται στην προσωπική επιτυχία σε ανταγωνισμό με άλλους. Οι κυβερνήσεις μας λένε ότι τα κράτη διαγκωνίζονται για την επιτυχία. Η επιτυχία στα πανεπιστήμια μετράται εν μέρει από τους εντυπωσιακούς μισθούς κάποιων αποφοίτων τους. Ομως έτσι κανείς δεν κερδίζει. Μας προτρέπουν να βλέπουμε ως οικονομική επιτυχία εκείνο που τελικά σημαίνει την καταστροφή του πλανήτη. Είναι πολλοί εκείνοι που, πλέον, αρνούνται αυτή την προσέγγιση στην εκπαίδευση – και στη ζωή. Πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι 6 στους 10 πολίτες στη Βρετανία θέλουν να τεθούν ως προτεραιότητα η υγεία και η ευημερία. Πιστεύω ότι και η εκπαίδευση πρέπει να έχει τέτοιους στόχους. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να μαθαίνουμε όσα χρειάζονται, αλλά να ενισχύσουμε την περιβαλλοντική επιμόρφωση.

Δεν αναφέρομαι στη διδασκαλία της οικολογίας ως μεμονωμένο αντικείμενο, αλλά σε κάτι πολύ πιο ουσιώδες: να θέσουμε την οικολογία και τα οικολογικά συστήματα της Γης στην καρδιά της μάθησης, όπως βρίσκονται και στην καρδιά της ζωής.

Το σημαντικό για το σύστημα εκπαίδευσης δεν είναι μόνο το περιεχόμενο – είναι το πού θα δοθεί η έμφαση. Τώρα, έχουμε μια ευκαιρία να ξανασκεφτούμε όλη τη βάση της μόρφωσης. Οπως τονίζουν οι τοπικές Αρχές της Σκωτίας, τα μαθήματα στο ύπαιθρο μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος να επιστρέψουν τα παιδιά στα σχολεία, καθώς διευκολύνουν και τη σωματική απόσταση. Παρότι όλες οι μελέτες εδώ και χρόνια δείχνουν τα πολλά οφέλη του μαθήματος σε εξωτερικούς χώρους, η χρηματοδότηση για μια τέτοια διδασκαλία βρίσκεται στο μηδέν. Ομως τώρα ήρθε η ώρα της Μεγάλης Αλλαγής. Ας αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας και τη θέση μας στη Γη.