Θύλακοι εντάσεων

Θύμα της μικροπολιτικής έχει πέσει το ποδόσφαιρο με πρόσχημα τον νέο κορωνοϊό. Στην Ολλανδία και στη Γαλλία οι πολιτικές ηγεσίες αποφάσισαν να κατεβάσουν ρολά στο δημοφιλές άθλημα αναγκάζοντας τις ομοσπονδίες και τις λίγκες να πάρουν δύσκολες αλλά και υποκειμενικές αποφάσεις.

Στην Ολλανδία δεν απονεμήθηκε ο τίτλος του πρωταθλητή στον Αγιαξ, αν και ήταν πρώτος. Ο Αίαντας εξέφρασε την πικρία του αλλά δεν διαμαρτυρήθηκε, αν και του στέρησαν ουσιαστικά ένα πρωτάθλημα. Διαμαρτυρήθηκαν όμως άλλοι. Η Ουτρέχτη, για παράδειγμα, που δεν θα παίξει Ευρώπη, η Αλκμααρ που μένει δεύτερη με χειρότερη διαφορά τερμάτων και βέβαια η Καμπούουρ που ουσιαστικά είχε εξασφαλίσει την άνοδό της, αλλά της τη στέρησε η απόφαση της ομοσπονδίας να μην υπάρξουν προβιβασμοί και υποβιβασμοί.

Στη Γαλλία ακολουθήθηκε το αντίθετο μοντέλο. Ο τίτλος δόθηκε στην Παρί και υπήρξαν άνοδοι και προβιβασμοί. Και σε αυτή την περίπτωση υπήρξαν διαμαρτυρίες. Από τη Λυών γιατί είναι έβδομη και δεν βγαίνει στην Ευρώπη και από τη Αμιάν που είναι προτελευταία αλλά δεν ήθελε να υποβιβαστεί.

Στην Αγγλία κλωθογυρίζουν μέρες τώρα για το πώς θα επανεκκινήσει η Πρέμιερ Λιγκ. Οι προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι κάθε άλλο παρά τιμούν το πλουσιότερο πρωτάθλημα στον κόσμο.

Οι ομάδες που κινδυνεύουν με υποβιβασμό εκβιάζουν για τους όρους της επανέναρξης με στόχο να εξασφαλίσουν πως δεν θα πέσουν στην Τσάμπιονσιπ και χάσουν την κότα που κάνει το χρυσό αβγό.

Για όλα όσα συμβαίνουν υπάρχει φυσικά υπεύθυνος και δεν είναι άλλος από την UEFA. Η ευρωπαϊκή ομοσπονδία θα μπορούσε να επικαλεστεί το έκτακτο του γεγονότος και να μεριμνήσει ώστε να υπάρχουν ενιαίοι κανόνες για τα πρωταθλήματα, τόσο για αυτά που διακόπτονται οριστικά όσο και για αυτά που συνεχίζουν.

Γιατί η Παρί να πάρει τον τίτλο και όχι ο Αγιαξ; Γιατί να υποβιβαστεί η Αμιάν και όχι η Βάαλβικ; Με το – σύνηθες, πια – πιλάτειο νίψιμο των χεριών η UEFA δημιουργεί θυλάκους εντάσεων σε μια κακή για όλον τον κόσμο συγκυρία.