Λυγίζει αέρας{CR}τα τριαντάφυλλα{CR} του Μάη

Η Αλκηστη Πρωτοψάλτη βγήκε να κάνει µια βόλτα στους δρόµους της άδειας Αθήνας και αρχίσαµε – µια δράκα άνθρωποι – να τρωγόµαστε µεταξύ µας. «Το καλό µε τη µουσική», έλεγε ο Μποµπ Μάρλεϊ, «είναι πως όταν τη νιώσεις, δεν πονάς». Δεν το δεχτήκαµε το βάλσαµο. Τόση φαγωµάρα για µερικά τραγούδια καταντά γελοία εν µέσω τόσων προβληµάτων. Πώς το λέει ο Νίτσε: «Αυτοί που χόρευαν φάνηκαν τρελοί σ’ εκείνους που δεν µπορούσαν να ακούσουν τη µουσική».

Η Σόνια του Ντοστογέφσκι, ο Φερδινάνδος του Σελίν, η Επονίνη του Ουγκώ. Τι θα έλεγαν αν ήταν πραγµατικοί;  Ερευνα σε 181 συγγραφείς δείχνει πως οι περισσότεροι όταν γράφουν, ακούν τους ήρωες που δηµιουργούν να τους µιλάνε. Ο καθηγητής Τζον Φόξγουελ, επικεφαλής της έρευνας του Πανεπιστηµίου του Ντάρχαµ, κάνει λόγο για ένα µεγάλο εύρος εµπειριών που εξηγείται από το ότι «το γράψιµο έχει σχέση µε τον εσωτερικό διάλογο». Ο Παγκρόφ του Ιουλίου Βερν, ο Νίκολας Ερφ του Φόουλς. Ηρωες µε άποψη.

Κάποιος γέµιζε τις σακούλες του σουπερµάρκετ µπισκότα, ενώ τον κυνηγούσε εξαγριωµένο πλήθος. Αλλος ανέβηκε σε αεροπλάνο για να γλιτώσει από κτίριο που κατέρρεε και µετά κατάλαβε ότι δεν υπάρχει πιλότος. «Αυτό τον καιρό πολλοί άνθρωποι βλέπουν έντονα όνειρα» µας ενηµερώνει η ψυχαναλυτική οµάδα Lockdown Dreams του Λονδίνου. «Το µυαλό µας προφανώς προσπαθεί να βγάλει νόηµα απ’ όλα αυτά που ζούµε». Και κάποιοι σώζουν τον κόσµο: «Πολλοί ονειρεύονται ότι είναι ο Τζέιµς Μποντ». Εκείνος έχει µια λύση για όλα…

Η Τάνια Νίκελ και η Καταρίνα Οµπλάντεν ήταν ακόµα µαθήτριες στο λύκειο όταν είχαν  την ιδέα να απολυµαίνουν τις κουπαστές από τις σκάλες (κυλιόµενες ή σταθερές) χρησιµοποιώντας υπεριώδη ακτινοβολία. Μια δεκαετία αργότερα, η µικρή γερµανική startup τους στην Κολωνία δεν προλαβαίνει να δέχεται παραγγελίες από όλον τον κόσµο, για το σύστηµά τους Escalite: Απολυµαίνει από τα χερούλια των καροτσιών σουπερµάρκετ µέχρι τα κουµπιά στα ασανσέρ. «Ολοι τα ζητάνε άµεσα» λέει η Τάνια. «Ποιος να το φανταζόταν;».

Ολοι µαζί συµπληρώνουν τα 302 χρόνια. Κι όµως τέτοιες µέρες θα έπαιζαν σε πόλεις των ΗΠΑ, στο πλαίσιο της περιοδείας τους «No Filter». Οι Rolling Stones ηχογραφούσαν όταν ξέσπασε η επιδηµία και τώρα αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν ένα single που ακούγεται πολύ επίκαιρο, µε τίτλο «Ζώντας σε µια πόλη-φάντασµα». «Η ζωή ήταν τόσο ωραία / µετά απαγορεύθηκε να κυκλοφορούµε. Μακάρι να τελειώσει όλο αυτό / Είµαστε εγκλωβισµένοι σ’ έναν κόσµο δίχως τέλος».

Πρόεδρος του Εθνικού Συµβουλίου Ερευνας, Τεχνολογίας και Καινοτοµίας και καθηγητής Γενετικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστηµίου της Γενεύης. Ο Μανώλης Δερµιτζάκης είναι από τους επιστήµονες που µπήκαν στη ζωή µας πρόσφατα. Μας προτρέπει να ξεχάσουµε την κανονικότητα όπως την ξέραµε – τα φιλιά, τις αγκαλιές και τις χειραψίες. Βλέπει και θετικά στην όλη κατάσταση όµως. «Επανεκτιµήθηκε η σηµασία του επιστηµονικού τρόπου προσέγγισης σε σηµαντικές αποφάσεις. Επίσης, ο ιός επανέφερε στη δηµόσια σφαίρα τη σηµασία του καλού συστήµατος υγείας».