Manual διακυβέρνησης

Για τις περισσότερες κυβερνήσεις, απανταχού, η καλύτερη στιγμή τους φεύγει μαζί με τη νύχτα των (νικηφόρων) εκλογών. Ο κύκλος της φθοράς ανοίγει σχεδόν με τις ορκωμοσίες. Στο Μέγαρο Μαξίμου, ωστόσο, θεωρούν ότι τα καλύτερα είναι μπροστά. Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ετοιμάζεται για τα πρώτα γενέθλιά της με τη βεβαιότητα ότι την επομένη των εκλογών του περασμένου Ιουλίου η δυναμική της υπολειπόταν σε σχέση με τη σημερινή εικόνα. Ο κορωνοϊός σηματοδοτεί μια αναγέννηση και επισφραγίζει μια πολιτική κυριαρχία, που εν πολλοίς καταγράφηκε και στην αρχηγική αντιπαράθεση της Πέμπτης στη Βουλή. Με μια συντριπτική υπεροχή που επιβεβαιώθηκε και από την τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis για το Μega, ο Μητσοτάκης εμφανίζεται έτοιμος να σηκώσει κάθε γάντι.

Στην πραγματικότητα, μέσα στο βουβό σκηνικό της καραντίνας, αναδεικνύονται δύο κυβερνήσεις Μητσοτάκη – με διαφορετικά πρόσωπα, ύφος και κατεύθυνση. Υπάρχει η κυβέρνηση στην έκτακτη (αλλά καθιερωμένη πλέον) τηλεοπτική σύνδεση των έξι και μια άλλη κυβέρνηση που παλεύει στα πρωινά τηλεοπτικά παράθυρα. Ο λόγος και η ένταση δεν συμβαδίζουν, ενίοτε ούτε καν αλληλοσυμπληρώνονται. Η πρωινή ομάδα επιλέγει τη στήριξη και προώθηση του κυβερνητικού έργου μέσα από μια γραμμή πολιτικής σύγκρουσης, εκείνη που ακολουθεί το απόγευμα κινείται σε έναν τεχνοκρατικό άξονα, αναλαμβάνοντας το βάρος της ενημέρωσης για τις κυβερνητικές αποφάσεις και οδηγίες. Ο Ακης Σκέρτσος, εν ολίγοις, στη συνοπτική παρουσίαση του σχεδίου σταδιακής επιστροφής σε μια νέα κανονικότητα, δεν είπε τα ίδια πράγματα με όσα πρόλαβε, για παράδειγμα, να μεταφέρει λίγες ώρες νωρίτερα ο Αδωνις Γεωργιάδης. Η απόσταση δεν μετριέται μόνον σε ντεσιμπέλ και ο συγκολλητικός ιστός φαίνεται να εξαντλείται στον κοινό σκοπό που υπηρετούν. Αν μέσα στην καλοκαιρινή φαγούρα και δυσφορία που θα προκαλέσει η υγειονομική μάσκα, ανοίξει ξανά η συζήτηση περί εκλογών, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα καταφέρουν να συντονιστούν και, πολύ περισσότερο, να βρουν ένα χρονοδιάγραμμα που θα χωράει στο ίδιο Excel.

Από την περασμένη Τρίτη, όταν ανακοινώθηκε ο οδικός χάρτης της επιστροφής, ο Ακης Σκέρτσος (Χρήστος-Γεώργιος, κατά το ληξιαρχείο) έχει ξαναβάλει σε λειτουργία το πρόγραμμα αξιολόγησης της κυβερνητικής δράσης. Ο κορωνοϊός αποτελεί σοβαρό άλλοθι για καθυστερήσεις, αλλά εφόσον ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφασίσει στο τέλος Ιουνίου μια διορθωτική παρέμβαση στο κυβερνητικό σχήμα, έστω και περιορισμένης κλίμακας, οι πίνακες του υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ θα απλωθούν πάνω στο γραφείο του (ακριβέστερα, θα ανοίξουν στο πρωθυπουργικό PC). Τα κυβερνητικά γενέθλια, συνεπώς, αποτελούν και ένα ορόσημο – και ο Μητσοτάκης δεν έχει πρόβλημα με τις διορθώσεις, όπως επαναβεβαιώθηκε με τα voucher του Γιάννη Βρούτση.

Μέχρι τότε, ο κορωνοϊός θα συνεχίσει να αποτελεί το κυρίαρχο ζήτημα στην κυβερνητική ατζέντα, όπως θα εξακολουθήσει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο η απογευματινή ομάδα δράσης, αφού εκείνη υπερψηφίζεται στις δημοσκοπήσεις. Σε ένα σκηνικό πρωτόγνωρης κρίσης, ο κόσμος θέλει να ακούει τους ειδικούς – και ο Μητσοτάκης ακολούθησε κατά γράμμα το manual σύγχρονης διακυβέρνησης. Θα μπορούσε να είναι μάθημα ακόμη και για τον Τραμπ, που αποφάσισε να ξεκινήσει την προεκλογική καμπάνια του με ένα προσωπικό, καθημερινό μπρίφινγκ για την πανδημία, έχοντας ως ντεκόρ αποσβολωμένους λοιμωξιολόγους.

Τρεις ημέρες πριν του Λαζάρου, ο Σκέρτσος έλαβε εντολή να συντονίσει τον σχεδιασμό σταδιακής άρσης των περιοριστικών μέτρων. Παρά την κρισιμότητα της Μεγάλης Εβδομάδας, στο Μαξίμου γνώριζαν ήδη ότι η καμπύλη ήταν τιθασευμένη και μπορούσαν πλέον να προγραμματιστούν τα επόμενα βήματα. Τα επιδημιολογικά δεδομένα καθορίζουν και θα συνεχίσουν να κρίνουν το χρονοδιάγραμμα – με προβλέψεις κάποια βήματα να είναι ταχύτερα σε σχέση με το αρχικό πλάνο, ας πούμε για τα εποχικά καταλύματα. Το δεύτερο χρονοδιάγραμμα που μπήκε σε εφαρμογή, για τον νέο προγραμματισμό του κυβερνητικού έργου, έχει ορίζοντα έως το τέλος του έτους. Με ό,τι κι αν αυτό σημαίνει για τις φθινοπωρινές ανησυχίες.