Το τέλος της εκλογολογίας{CR}

Ο Πρωθυπουργός ήταν σαφής. Στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά («Η Καθημερινή», 18/4/2020), ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέκλεισε κατηγορηματικά ότι σχεδιάζει να κάνει εκλογές όταν η χώρα βγει από την καραντίνα. Και ο Στέλιος Πέτσας έκανε ακόμα πιο εμφατική αυτή τη θέση: «Δεν υπάρχει κανένα τέτοιο θέμα και δεν ασχολούμαστε με τις φοβίες της αξιωματικής αντιπολίτευσης».

Οι λόγοι είναι ευνόητοι, τα λέγαμε εδώ και πριν από μερικές ημέρες: η εκλογολογία είχε στηριχθεί σε εικασίες και σε μια πρόχειρη ερμηνεία μιας ασαφούς πρωθυπουργικής αποστροφής στο τελευταίο διάγγελμά του. Ουδείς, από τους οιωνοσκόπους, που παρέσυραν και την αντιπολίτευση, δεν διανοήθηκε να σκεφτεί για ποιον λόγο άραγε επείγεται ο Μητσοτάκης να αιφνιδιάσει τους συριζαίους. Για ποιον λόγο να κάνει εκλογές όταν έχει πολιτική κυριαρχία και μια σταθερή κυβέρνηση, την επιβράβευση των ψηφοφόρων και την αντιπολίτευση σε αποδρομή; Για ποιον λόγο να διακινδυνεύσει την εικόνα σταθερότητας και πολιτικής ισχύος που διαθέτει σήμερα; Και τέλος, για ποιον λόγο να προεξαγγείλει εκλογές τέσσερις πέντε μήνες νωρίτερα;

Οι πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη δοκιμάζουν την προχειρότητα και την αυτάρκεια των κλισέ της πολιτικής καθημερινότητας. Παράγεται έτσι λιγότερη ύλη προς συζήτηση και συγκρούσεις – αλλά και λιγότερη φλυαρία.