Απλώς προεδρεύει{CR}

Δικαίως εξόργισε η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν με τη δήλωσή της για την παράταση της καραντίνας των ηλικιωμένων μέχρι το τέλος του χρόνου. Οχι επειδή πιθανόν δεν έχει δίκιο, αλλά επειδή δεν συμπεριφέρεται ως ηγέτις μιας πολιτικής δύναμης όπως η Ευρώπη και μάλλον μοιάζει με διαχειρίστρια πολυκατοικίας. Ή με παιδονόμο.

Ομως το ευρωπαϊκό εγχείρημα δεν χρειάζεται ανέμπνευστους διαχειριστές ούτε παιδονόμους. Η δουλειά της προέδρου δεν είναι να διαπιστώνει ή να ακολουθεί τη γραφειοκρατία. Δεν είναι να νουθετεί και να τιμωρεί. Κάθε άλλο. Ας ρίξει μια ματιά στο παρελθόν. Η αίγλη της ΕΕ οφείλει πολλά στους εμπνευσμένους προέδρους της Κομισιόν. Σε οραματιστές με πολιτικό ένστικτο και βαθύτατη πίστη στο δημοκρατικό εγχείρημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης που μπόρεσαν να εμπνεύσουν και να υλοποιήσουν την ανάπτυξη του πρότζεκτ Ευρώπη ή μπήκαν μπροστά παίρνοντας ρίσκα προκειμένου να αντιμετωπίσουν κρίσεις. Η πανδημία του κορωνοϊού έφερε την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ενώπιον του πολιτικού πεπρωμένου της. Και τι έκανε; Φόρτωσε τις ευθύνες στα κράτη – μέλη. Αντί να μπει μπροστά, χρησιμοποιώντας εργαλεία βοήθειας, τα οποία ήδη είχε αναπτύξει η Ενωση για να βοηθήσει όσους χρειάζονται βοήθεια, τρεις μήνες τώρα μένει στην άκρη απλά παρακολουθώντας. Αφωνη, πάνω από μια εν δυνάμει κρίση της ίδιας της ευρωπαϊκής συνοχής, την οποία η ίδια θα έχει προκαλέσει. Αλλά δεν είναι εποχή για αφωνία. Είναι εποχή για δράση. Για ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και αποτελεσματικότητα.