Τιμητής

Eurogroup διάρκειας 16 ωρών έχει να ζήσει η Ευρώπη από τις εποχές της ελληνικής κρίσης χρέους – από τότε, δηλαδή, που οι λευκές νύχτες στις Βρυξέλλες ήταν η κανονικότητα των ευρωπαίων πολιτικών κι αξιωματούχων. Η διαμάχη του παρελθόντος παρουσιάζει ταυτόσημα μοτίβα με αυτή του παρόντος. Βορράς εναντίον Νότου. Προτεσταντικών όρων βοήθεια εναντίον αλληλεγγύης της αμοιβαιοποίησης. Μνημόνια εναντίον ευρωομολόγων. Οι πρωταγωνιστές, βέβαια, διαφέρουν. Την εμμονή στον «ηθικό κίνδυνο» ενσαρκώνει τώρα ο ολλανδός υπουργός Οικονομικών και τον ρόλο του αντιπάλου του ο Ιταλός. Το επίδικο, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ήταν οι προϋποθέσεις της χορήγησης πιστώσεων. Ο μεν απαιτούσε όρους, ο δε μια αναφορά σε κοινή έκδοση χρέους. Στην τρέχουσα κρίση, λοιπόν, τον τιμητή – ή έστω τον τιμητή που φωνάζει – τον παίζει ο Βόκπε Χούκστρα. Μόνο που για ορισμένους αναλυτές ίσως έτσι διακινδυνεύει το οικονομικό μέλλον της χώρας του περισσότερο απ’ όσο εκείνος και άλλα κυβερνητικά της στελέχη αφήνουν το εκλογικό της σώμα να υποψιαστεί.

Αμάρτημα

Ο πρώην κεντρικός της τραπεζίτης έχει προειδοποιήσει τους συμπατριώτες του ότι «αν όλος ο Νότος καταρρεύσει, ο πλούσιος Βορράς θα πάψει να υπάρχει». Οι Ολλανδοί έχουν ήδη ζητήσει ευρωπαϊκή βοήθεια για τη βιομηχανία λουλουδιών, δένδρων και φυτών, που είναι μια από τις βαριές τους και παρουσιάζει πτώση 80% λόγω του Covid-19. Οπότε, όπως το έθεσε ο Ρομάνο Πρόντι «αν έρθει μια τεράστια κρίση, σε ποιον θα πουλάνε τις τουλίπες τους;». Τα ολλανδικά έσοδα επίσης στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στις ξένες επιχειρήσεις – ανάμεσα τους πολλές ιταλικές -, που μεταφέρουν εκεί την έδρα τους εξαιτίας της σκανδαλωδώς ευνοϊκής γι’ αυτές φορολογίας και των δεκάδων διμερών συμφωνιών αποφυγής διπλής φορολόγησης που έχει συνάψει η χώρα. Εξού και 12 ιταλοί δήμαρχοι και βουλευτές την κατηγόρησαν προ ημερών ότι παραδίδει μαθήματα ηθικής, στερεί ωστόσο φορολογικά έσοδα από άλλα ευρωπαϊκά κράτη – που καλβινιστικά μιλώντας το λες κι ανήθικο. Για να το διατυπώσουμε αλλιώς, δεν είναι μόνο η σπατάλη οικονομικό αμάρτημα. Είναι κι ο φορολογικός παράδεισος. Αρα, δεν υπάρχει αναμάρτητος για να ρίξει πρώτος τον λίθο.