Η επόμενη μέρα είναι τώρα

Η αυθόρμητη σκέψη όλων μας είναι να σκεφτόμαστε πότε θα τελειώσουν όλα αυτά, πότε θα ξημερώσει η «επόμενη μέρα» χωρίς τους περιορισμούς και χωρίς την πανδημία. Μόνο που στην πραγματικότητα, η ζωή μας έχει ήδη αλλάξει μέσα από την πρωτόγνωρη εμπειρία του τελευταίου διαστήματος, κάτι που σημαίνει ότι η επόμενη μέρα δεν μπορεί να είναι σαν την προηγούμενη. Γιατί πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα δεν έχουν να κάνουν με τη σημερινή μέρα και τη συνθήκη της πανδημίας και των περιοριστικών μέτρων που επιβλήθηκαν. Εχουν πολύ περισσότερο να κάνουν με τη χθεσινή μέρα και τις επιλογές που τη σφράγισαν. Εάν είναι τόσο μεγάλος ο φόβος για την πανδημία, αυτό έχει να κάνει με το πώς οι υποδομές του δημόσιου συστήματος υγείας δέχτηκαν μεγάλα πλήγματα στο όνομα της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Εάν η ύφεση είναι τόσο μεγάλη, αυτό έχει να κάνει με μοντέλα ανάπτυξης που στηρίζονται σε πολύ μεγάλο βαθμό στον τουρισμό, στην αέναη κατανάλωση, στις χρηματοπιστωτικές «φούσκες». Εάν έχουμε δυσκολίες στην εφαρμογή των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης, αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που για δεκαετίες η ατομική επένδυση θεωρήθηκε πιο σημαντική αρετή από την κοινωνική ευθύνη.

Η σημερινή μέρα δεν είναι μόνο αυτή της αγωνίας για την εξέλιξη της πανδημίας. Είναι ακόμη η ημέρα της συνειδητοποίησης ότι χρειαζόμαστε μια νέα επένδυση στην επιστημονική γνώση και μια νέα αναγνώριση της σημασίας της στη ζωή μας. Είναι η ημέρα της παραδοχής ότι η συλλογική αποδοχή της ανάγκης συστράτευσης στο όνομα ενός κοινού σκοπού μπορεί να είναι τρόπος κινητοποίησης μιας κοινωνίας πολύ πιο αποτελεσματικός από τον ανταγωνισμό. Είναι η ημέρα της επίγνωσης ότι χρειαζόμαστε ένα οικονομικό μοντέλο πραγματικά βιώσιμο προσανατολισμένο στην κοινωνική χρησιμότητα, τα δημόσια αγαθά, την ιεράρχηση στόχων και πόρων και όχι απλώς την «ευημερία των αριθμών». Η σημερινή μέρα είναι, ήδη, η επόμενη μέρα.