Η Γερμανία πρέπει να ηγηθεί της εξόδου {LF}από την κρίση

^«Η Ευρώπη θα σφυρηλατηθεί μέσα από τις κρίσεις», είχε πει ο Ζαν Μονέ, ένας από τους αρχιτέκτονες της Eνωμένης Ευρώπης, «και θα είναι το σύνολο των λύσεων που υιοθετήθηκαν για αυτές τις κρίσεις». Η μορφή της Ευρώπης που θα αναδυθεί μέσα από την κρίση του κορωνοϊού θα εξαρτηθεί από τις απαντήσεις που θα δοθούν σε τρεις δοκιμασίες. Καταρχήν, η ουγγρική δοκιμασία: μπορεί μια δικτατορία να είναι μέλος της ΕΕ; Ακόμα και πριν από τη φετινή χρονιά, ο Βίκτορ Oρμπαν και το κόμμα του, το Fidesz, είχαν διαβρώσει τόσο τη δημοκρατία στην Ουγγαρία που η χώρα δεν θα πληρούσε τα κριτήρια της ένταξης στην ΕΕ αν ήταν τώρα υποψήφια. Τώρα χρησιμοποίησε την πανδημία του κορωνοϊού ως δικαιολογία για να αναλάβει σαρωτικές έκτακτες εξουσίες, που του επιτρέπουν να κυβερνάει με διατάγματα επ’ αόριστον. Αν το ΕΛΚ δεν εκδιώξει το κόμμα του ούγγρου δικτάτορα τώρα, θα χάσει και τα τελευταία ίχνη αξιοπιστίας.

Δεύτερον, το ιταλικό τεστ. Υπάρχει αλληλεγγύη στην καρδιά της Ευρώπης; Θα βοηθήσει η ευρωζώνη τα χειρότερα πληγέντα κράτη – μέλη της να ανακάμψουν; Ακόμα και πριν από την πανδημία, η Ιταλία, κάποτε ένα από τα πλέον φιλευρωπαϊκά κράτη, είχε μετατραπεί σε ένα από τα πλέον ευρωσκεπτικιστικά κράτη. Η κρίση επέτεινε αυτά τα συναισθήματα. Και μπορεί να υπάρχει ΕΕ χωρίς τη Βρετανία, δεν υπάρχει όμως ΕΕ χωρίς την Ιταλία.

Τέλος, υπάρχει η δοκιμασία με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η Γερμανία: μπορεί να σώσει την κατάσταση; Θα αναγνωρίσει επιτέλους η κεντρική δύναμη της Ευρώπης τη λογική μιας νομισματικής ένωσης από την οποία έχει ωφεληθεί σημαντικά; Η Aνγκελα Μέρκελ έχει μία αναπάντεχη τελευταία ευκαιρία να περάσει στην ιστορία ως μία μεγάλη αρχιτέκτονας μιας ισχυρότερης Ευρωπαϊκής Eνωσης.