Λαπάδες και σουλατσαδόροι

Παρακολουθώ τον θρήνο και εν μέρει τον συμμερίζομαι. Δεν είναι λίγο να μην μπορείς να πάρεις τον αέρα σου μαζί με κάμποσες εκατοντάδες κυνηγούς της καπριτσιόζας βιταμίνης D. Εν τοιαύτη περιπτώσει, τι να πουν κι οι Σουηδοί που βλέπουν το ήλιο μόνον στα κόμικς. Κανονικά θα έπρεπε να έχουν καμπουριάσει και να έχουν γίνει στούμποι ως λαός, παραμένουν εν τούτοις μια χαρά ντερέκια. Τώρα όμως δεν είμαστε «κανονικά» για να βγάλουμε τη φόρμα μας βόλτα στην παραλία. Απορώ μάλιστα με τους Θεσσαλονικείς που μέχρι πρότινος ωρύονταν για μετρό ενώ τώρα κάνουν όλη την πόλη με το πόδι. Απορώ και με κάτι νοτιότερους που ο καθένας τους έχει ανακαλύψει κι από μια μυστική κορφούλα, δέκα λεπτά από την Ομόνοια, να κάνει την άσκησή του πριβέ, αυτός, το κινητό του και το κατσάβραχο. Είναι σίγουρο ότι κάποιος μας δουλεύει, αν δεν αλληλοδουλευόμαστε μεταξύ μας, πράγμα που θεωρώ πιθανότερο. Α, ναι! Είναι και η περήφημη «νέα αυστηρότητα» που έχει αρχίσει να μας τη σπάει. Τον μόνον ζυγό που ο τράχηλος ενός τέτοιου ανθρώπου ευχαρίστως φέρει, είναι η πετσέτα γυμναστηρίου τυλιγμένη ρολό, αχαχούχα. Εχω κι εγώ επωφεληθεί από την αγχολυτική δράση της ενδορφίνης αλλά και από την τοξικότητά της επίσης. Αν μπεις με τα μπούνια στη δούλεψή της θα σωθείς και θα χαθείς, με τις ίδιες ακριβώς πιθανότητες.

Και τι να κάνουμε, θα μου πεις και θα ‘χεις δίκιο. Ν΄ αφήσουμε τον Χαρδαλιά να μας κάνει λαπάδες; Τα έχω μετρήσει και θα σας πω επακριβώς. Στα σαράντα τετραγωνικά μετ’ εμποδίων – πολυθρόνες, καναπέδες, σφουγγαρίστρες και τραπεζάκια φορτωμένα με ετοιμόρροπες στοίβες από βιβλία – με παίρνει άνετα να κάνω 2.500 μέτρα με στιβαρό βηματισμό πέρα-δώθε, μόνον μην το πείτε στον ωριλά μου γιατί αν ξαναπάθω ιλίγγους θα με σκυλοβρίσει. Αυτά συν ένα light προγραμματάκι ασκήσεων από το YouTube προσαρμοσμένο σε κάθε ανάγκη, σωματότυπο και μουργέλα. Τη δική μου γυμνάστρια τη λένε Amy, μιλάει αμερικάνικα και με ενθαρρύνει κάθε μέρα με ακριβώς τα ίδια λόγια και με ακριβώς το ίδιο χαμόγελο, να κάνω ακριβώς τα ίδια πράγματα. Ευτυχώς που δεν θα μάθει ποτέ ότι κάνω αεροβική με μπιτζάμες και παντόφλες.