Πριν από την Ιστορία, το έπος αφηγήθηκε τα πάθη και τους καημούς του ανθρώπου που δεν έχουν τελειωμό, όπως γράφει και ο Παπαδιαμάντης. Στον Ομηρο, λοιπόν, την παλιότερη γραπτή, και πριν, προφορική συνείδηση του Ελληνα (που έγινε με την παιδεία και τη συνείδηση, τουλάχιστον του δυτικού ανθρώπου) υπάρχει πάντα ο νόστος, η επιστροφή στην πατρίδα, που δεν ήταν τίποτε άλλο από επιστροφή στον οίκο, στο σπίτι, το σύμβολο του γενέθλιου τόπου. Εξάλλου, η λαϊκή και η λόγια παράδοση δύο όρια γνωρίζει, το λίκνο και τον τάφο.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ








