Η Λίβερπουλ στις Θερμοπύλες

Το 480 π.Χ. ήταν χρονιά Ολυμπιακών Αγώνων. Οι κορυφαίοι αθλητές της εποχής όπως ο Αστυλος ο Κροτωνιάτης και ο Θεόπομπος ο Ηραιεύς θριάμβευσαν κερδίζοντας πανάξια το στεφάνι ελιάς.

Τις ημέρες της δόξας των μεγάλων αθλητών ο βασιλιάς της Σπάρτης Λεωνίδας μαζί με τους 300 γενναίους στρατιώτες του και ακόμα 5.000 με 6.000 άνδρες από άλλες ελληνικές πόλεις ανηφόριζε προς τις Θερμοπύλες με σκοπό να εμποδίσει τα πολυάριθμα στρατεύματα του Ξέρξη που απαιτούσε γη και ύδωρ. Ο Λεωνίδας και οι πιστοί του ηττήθηκαν. Σήμερα κανείς δεν γνωρίζει τον Αστυλο και τον Θεόπομπο. Αντίθετα, οι ηττημένοι Σπαρτιάτες και ο βασιλιάς τους είναι διάσημοι στα πέρατα του κόσμου.

Αποτελούν πηγή έμπνευσης, σημείο αναφοράς, έγιναν ποιήματα, πίνακες ζωγραφικής, ταινίες. Ταυτίστηκαν με τη γενναιότητα και την ηθική του καθήκοντος.

Ναι, υπάρχουν ηττημένοι που είναι διασημότεροι από τους νικητές.

Οπως θα είναι η Λίβερπουλ, αν τελικά ο Covid-19 αντικαταστήσει  τα στρατεύματα του Ξέρξη και οι επικεφαλής των ομάδων της Πρέμιερ Λιγκ αποφασίσουν να υποκαταστήσουν τον σύγχρονο Εφιάλτη.

Αν επέλθει το μοιραίο και χαρακτηριστεί άκυρη η φετινή σεζόν τότε η σπουδαιότερη ομάδα στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου θα μείνει άτιτλη.

Θα μείνει όμως ταυτόχρονα και στην Ιστορία. Θα γίνει σημείο αναφοράς. «Η καλύτερη ομάδα που δεν κατέκτησε τίτλο».

Οι «ποδοσφαιροδίφες» θα γράφουν μετά από είκοσι, τριάντα χρόνια για την ομάδα που κατέρριψε όλα τα ρεκόρ, που είχε 25 βαθμούς διαφορά από την κάτοχο του τίτλου Μάντσεστερ Σίτι. Θα γράφουν για την ομάδα που σε δύο σεζόν είχε δύο ήττες αλλά δεν αναδείχτηκε πρωταθλήτρια.

Ο τίτλος είναι ένας αριθμός δίπλα στους τόσους άλλους που συχνά ξεχνιέται. Η δόξα όμως που πηγάζει από την ανωτερότητα και ηττάται από την προδοσία είναι αιώνια. Ας το έχουν στο μυαλό τους οι Εφιάλτες στην Αγγλία και αλλού, πριν κάνουν το επόμενο βήμα.