Χιούμορ

Η επιλογή του συριζαίου ευρωβουλευτή να τιτιβίσει το σκίτσο που στηλιτεύει την απόφαση να μη γίνονται διαγνωστικά τεστ σε όσο το δυνατόν περισσότερους με τη φράση «πεθαίνουμε σπίτι» σχολιάστηκε ως μακάβριο χιούμορ. Το άλλο που ανέβασε με τον Γεώργιο Καραϊσκάκη ως συμμετοχή σε «διαγωνισμό χυδαιότητας». Είναι και κάτι ακόμη χειρότερο όμως. Είναι προσβολή στην αίσθηση χιούμορ, γιατί ένα αστείο, ως γνωστόν, είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση.

Ανθυποσελέμπριτι

«Η γυναίκα που πέθανε στην Καστοριά», σύμφωνα με τον Παύλο Πολάκη, «δεν έκανε τεστ, αλλά η ανθυποσελέμπριτι λέει “το έκανα” και βάζει και φωτογραφία στο Ιnstagram, είναι να τρελαίνεσαι». Πάντα εκτός θέματος και σε λαϊκιστικό παραλήρημα ο εν λόγω. Το θέμα δεν είναι ποιοι απ’ όσους έχουν συμπτώματα κάνουν το τεστ, αλλά το πόσοι από εκείνους που έχουν συμπτώματα το κάνουν. Βλέπω, πάντως, τα παρακολουθεί τα ανθυποσελέμπριτι στα σόσιαλ μίντια.

Προσλήψεις

Για τον Στέφανο Μάνο, η κρίση μάς έδειξε μια «καλύτερη πλευρά της δημόσιας διοίκησης. Πιο γρήγορη και αποτελεσματική», και τις δυσκολίες των ιδιωτικών επιχειρήσεων να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις ταχύτητας και αποτελεσματικότητας. Επικαλέστηκε, μάλιστα, το παράδειγμα των σουπερμάρκετ που έχουν αναμονή τριών εβδομάδων για την παράδοση στο σπίτι. Αυτό λύνεται με προσλήψεις πάντως. Πολλές προσλήψεις. Επομένως, το βαθύτερο πρόβλημα είναι η νοοτροπία του ελληνικού επιχειρείν, όχι τα αντανακλαστικά του.

Κόμη

«Αναχαιτίζοντας την ταχύτητα της διάδοσης του ιού σε δύο με τρεις εβδομάδες, θα ξεπεράσουμε αυτήν την περίοδο όσο το δυνατόν συντομότερα και με όσο το δυνατόν λιγότερη ζημιά», είπε σε διάγγελμα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ακούγοντάς τον συνειδητοποιεί κανείς ότι δεν χρειάζεται ένας αρχηγός κράτους να έχει πορτοκαλί κόμη για να θυμίζει τον Ντόναλντ Τραμπ.