Το ευρύ μήνυμα από τις Καστανιές

Το επιτυχημένο εγχείρημα της ελληνικής κυβέρνησης να ζητήσει την παρουσία των ευρωπαίων ηγετών στα σύνορα κατέδειξε τη στρατηγική σημασία της πολιτικής ένωσης της Ευρώπης. Διακηρύττοντας ο Κυριάκος Μητσοτάκης ότι τα ελληνικά σύνορα είναι τα σύνορα της Ευρώπης, ανέδειξε την αναγκαιότητα της ενιαίας πολιτικής οντότητας και στάσης της Ευρώπης απέναντι στις μεγάλες εξωτερικές προκλήσεις, εκτός εννοείται από την εξυπηρέτηση των εθνικών μας συμφερόντων υπό την πιο στενή έννοια. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λειτούργησε, πράγματι, ως σημαντικός έλληνας και ευρωπαίος ηγέτης στις σημερινές κρίσιμες περιστάσεις, στέλνοντας προς κάθε κατεύθυνση ένα μήνυμα υπαρξιακής σημασίας για την ενωμένη Ευρώπη. Διότι, αλήθεια, για ποια Ενωση μπορεί να μιλάμε, όταν η ίδια δεν μπορεί να διαφυλάξει τα σύνορά της;

Η Ευρώπη έχει προοπτική και μέλλον μόνο ως ενιαία δύναμη, ειδικότερα στον σημερινό κόσμο των γεωπολιτικών και γεωοικονομικών ανακατατάξεων, των μεγάλων αναταραχών και μετακινήσεων. Εάν, για παράδειγμα, τα κύματα των μεταναστών που χρησιμοποιεί ως μοχλό οργανωμένης πίεσης η Τουρκία περάσουν τα ελληνικά (και συνεπώς τα ευρωπαϊκά) σύνορα, δεν θα φθάσουν μέχρι το Βερολίνο και το Παρίσι αύριο; Αυτή είναι η δύναμη του μηνύματος, προς τους άλλους ηγέτες και τους λαούς της Ευρώπης, πέρα από τη συνοχή και την αλληλεγγύη που είναι η βασική προϋπόθεση της Ενωσης. Θα ήταν κρίμα πολιτικά να χαθεί αυτό το μήνυμα που εξέπεμψε ο έλληνας Πρωθυπουργός, μαζί με τους άλλους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης από τις Καστανιές. Η Ευρώπη δεν μπορεί να υποβαθμιστεί σε παθητικό παρατηρητή των διεθνών εξελίξεων, δεν μπορεί να μείνει αδρανής απέναντι σε προβλήματα καυτά, που έστω και εάν τα δημιούργησαν τα σφάλματα άλλων υπερδυνάμεων, θα υποστεί η ίδια τις συνέπειες. Κινδυνεύει να εκφυλιστεί πολιτικά, με τις αντίστοιχες οικονομικές επιπτώσεις…

Παράλληλα, η κινητοποίηση των ευρωπαίων ηγετών που διαχειρίστηκε με μεγάλη επιτυχία η κυβέρνηση, αποτελεί και ένα επιπλέον ξεχωριστό κίνητρο για την Ελλάδα, για τον τρόπο που θα πρέπει να αντιμετωπίσει και την άλλη μεγάλη πρόκληση που είναι η ανάπτυξη της οικονομίας. Οι σαφείς στόχοι, το μελετημένο σχέδιο και πάνω από όλα η ομοψυχία την οποία επιδεικνύουμε κάτω από μία εθνική  απειλή συνολικά ως χώρα, θα πρέπει να αποτελέσουν τον οδηγό συμπόρευσης και αποφασιστικότητας και για το καθοριστικό για το μέλλον στοίχημα της οικονομίας, μετά από δέκα χρόνια κρίσης. Η δύναμη που αναδείχθηκε από την ελληνική πλευρά έφερε στην πρώτη γραμμή τους ηγέτες της Ευρώπης, όπως επίσης από την άλλη, η αναμέτρηση αυτή κατέδειξε πως η τύχη και η προοπτική της Ελλάδας είναι απόλυτα συνυφασμένη με τη συνεπή συμμετοχή της στον πυρήνα της ευρωπαϊκής οικογένειας, ως αναπόσπαστο μέλος. Η αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας έχει να διανύσει ακόμη μακρύ δρόμο και το γεγονός αυτό απαιτεί επίσης ένα γενναίο σχέδιο στόχων, μεταρρυθμίσεων και επενδύσεων, που το ένα φέρνει το άλλο. Εκτός από την αναγκαία ευρωπαϊκή στήριξη, προϋποθέτει και μία συγκεκριμένη νοοτροπία από το σύνολο της πολιτικής τάξης, αλλά και του επιχειρηματικού κόσμου ταυτόχρονα.