Δεν είναι ο Εβρος το κύριο θέατρο της σύγκρουσης

Με τον βρώμικο πόλεμο που ξεκίνησε η Τουρκία, έπεσε οριστικά κάθε αυταπάτη. Δεν μπορεί να ξεγελάσει πλέον κανέναν ούτε στο εσωτερικό της χώρας ούτε στη διεθνή σκηνή, όπου τις μόνες λέξεις «συμπάθειας» προσέφερε στην Τουρκία η Ανγκελα Μέρκελ! Η Ελλάδα οπλίστηκε με αποφασιστικότητα που δεν γυρίζει πίσω. Ολα αυτά όχι απλώς δεν ήταν αυτονόητα μέχρι προχθές, μα το αντίθετο: πολλοί θεωρούσαν υπερβολικό το να μιλά κανείς για τους ζωτικούς κινδύνους από την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας. Η εποχή αυτή παρήλθε οριστικά.

Επίσης, ξεκαθάρισε ότι ο Ερντογάν δεν πρόκειται να παίξει τίμια. Στήνει εισβολή προτάσσοντας αμάχους ακριβώς κατά το πρότυπο της τζιχάντ στην οποία πιστεύει. Ομως, ο βρώμικος πόλεμος είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα πόλεμος. Και αυτό είναι το μόνο που μετράει. Η Τουρκία το επιβάλλει. Οχι η Ελλάδα. Αλλά από τη στιγμή που το πράττει, δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο να αντιμετωπιστεί όλο αυτό ως οτιδήποτε άλλο εκτός από ό,τι πραγματικά είναι: επιχείρηση εισβολής. Ο τούρκος δικτάτορας δεν διαθέτει ούτε την τόλμη ούτε την αξιοπρέπεια να κηρύξει πραγματικά πόλεμο. Φοβάται να το κάνει καθώς ξέρει ότι δεν μπορεί να τον κερδίσει. Και κάνει την πρώτη πράξη αυτού του πολέμου με τον πιο άθλιο δυνατό τρόπο που μόνον ένας ακραία διεστραμμένος φασίστας μπορεί να φανταστεί και να εκτελέσει.

Ο βρώμικος πόλεμος πρωτίστως είναι πόλεμος. Ολα τα άλλα έρχονται μετά. Η Τουρκία στέλνει χιλιάδες να εισβάλουν και τους δίνει εκεί κάτι καπνογόνα, τους αφιονίζει με ψέματα και οργή, τους στέλνει μπροστά για να σπάσουν τα σύνορα της Ελλάδας. Στέλνει κρέας στη σφαγή. Στέλνει βέβαια ανθρώπους που, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, ουδεμία σχέση με τη Συρία έχουν. Και σίγουρα όχι με την ιδιότητα του πρόσφυγα. Και που, επίσης, ακόμα και όταν κάποιοι εξ αυτών προέρχονται από τη Συρία, είναι θύματα του δικού του εκεί επιθετικού πολέμου. Οι τουρκικές δυνάμεις μεταφέρουν, εφοδιάζουν με στρατιωτικό υλικό, αλλά και, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ακόμα και πυροβολούν κάποιους από τους χιλιάδες που αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει και αρνούνται να προχωρήσουν προς τα ελληνικά σύνορα. Οι τουρκικές δυνάμεις βάλλουν ευθέως στο ελληνικό έδαφος, με έναν συνδυασμό ανθρώπινης μάζας και ελαφρών, μέχρι στιγμής, όπλων.

Ομως, ο προσδιορισμός «βρώμικος» δεν αφορά μόνο τη χρήση των μεταναστών από την Αγκυρα, μα εξίσου και τη λογική του αντιπερισπασμού η οποία ενυπάρχει στους σχεδιασμούς της. Οι Τούρκοι ευελπιστούν ότι όσο εμείς κοιτάμε στο οξύτατο πρόβλημα του Εβρου θα ανοίξουν «παράθυρα» για άλλες ενέργειες αμιγώς στρατιωτικής εισβολής έπειτα, ίσως, από κάποια προβοκάτσια στον Εβρο, που θα βρίσκεται πλέον διαρκώς σε έκρυθμη κατάσταση. Στα Επιτελεία όλα αυτά δεν θεωρούνται καν το κύριο θέατρο. Θεωρείται απολύτως δεδομένο ότι αυτή είναι μόνον η πρώτη φάση του πολέμου. Οπως και ότι η Τουρκία δεν θα σταματήσει εκεί. Ειδικά αν η Ελλάδα αφήσει να σπάσουν τα σύνορά της. Γι’ αυτό άλλωστε και κάτι τέτοιο είναι απολύτως αδιανόητο και δεν θα συμβεί.

Κάθε άνθρωπος λυπάται για την τραγωδία τού να μετατρέπονται άλλοι άνθρωποι με αυτόν τον τρόπο σε αναλώσιμες μάζες εισβολής. Ομως ο πόλεμος είναι πόλεμος. Και η απόπειρα εισβολής είναι απόπειρα εισβολής. Το ύπατο καθήκον της Ελλάδας είναι να μην επιτρέψει αυτή την άθλια, χαμερπή εισβολή, όποιο κι αν είναι το κόστος για οποιονδήποτε. Και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ και για τίποτα. Η Ελλάδα είναι έτοιμη. Και αποφασισμένη για όλα. Οι Ενοπλες Δυνάμεις βρίσκονται ήδη επί ποδός πολέμου.