Οκτώ μήνες εναγώνιας φυγής κάτω από τις βόμβες, μια ελεύθερη πτώση που τίποτα δεν δείχνει ικανό να σταματήσει. Η ιστορία της οικογένειας Χαλάκ, αγροτών από την περιοχή του Ιντλίμπ, είναι χαρακτηριστική των όσων υπομένουν οι άμαχοι αυτής της επαρχίας της Βορειοδυτικής Συρίας. Την άνοιξη του 2019, οι δυνάμεις που πρόσκεινται στον Μπασάρ αλ Ασαντ ξεκινούν εκστρατεία για την ανακατάληψη της περιοχής, του τελευταίου οχυρού της εξέγερσης, όπου κυριαρχεί η τζιχαντιστική οργάνωση Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Τσαμ. Οι επιδρομές των συριακών και ρωσικών αεροσκαφών πλησιάζουν, οι γονείς λοιπόν μισθώνουν φορτηγά και μεταφέρουν όλο το περιεχόμενο του μεγάλου σπιτιού τους από το Καφρ Σίτζνα, στο νότιο κομμάτι του Ιντλίμπ, στο Τζίντερες, 150 χιλιόμετρα βορειότερα. «Πήραμε μέχρι και τα πορτοπαράθυρα» λέει στη γαλλική «Le Monde», μέσω WhatsApp, ο Αχμέτ, ο μεγαλύτερος γιος της οικογένειας. Επειτα από μερικούς μήνες, όμως, οι οικονομίες στερεύουν και οι Χαλάκ εγκαταλείπουν το διαμέρισμα όπου είχαν βρει καταφύγιο για ένα πιο ταπεινό σπίτι, ανατολικά του Χαλεπιού. Ελάχιστο χρόνο αργότερα, η προέλαση των φιλοκυβερνητικών δυνάμεων τους υποχρεώνει να τραπούν, για τρίτη φορά, σε φυγή. «Αυτή τη φορά», λέει ο Αχμέτ, «φύγαμε μόνο με τα ρούχα, τις κουβέρτες μας και μερικά κουζινικά σκεύη».
