Δίνουν μάχη για να σπάσουν {LF}την «αλυσίδα» μετάδοσης

Μάχη με τον χρόνο δίνουν οι επιστήμονες στη χώρα μας, καθώς μέσω της ιχνηλάτησης (του εντοπισμού δηλαδή των ατόμων που έχουν έρθει σε επαφή με επιβεβαιωμένα κρούσματα) επιχειρούν να σπάσουν την «αλυσίδα» μετάδοσης. Την ίδια ώρα η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα έχει επικεντρωθεί στην αποκωδικοποίηση του SARS-CoV-2, καθώς υπάρχουν ακόμη αναπάντητα σχετικά ερωτήματα, με αποτέλεσμα ο ιός να χαρακτηρίζεται έως και σήμερα «απρόβλεπτος».

Υπό τα δεδομένα αυτά ο καθηγητής και πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) Θάνος Δημόπουλος σημειώνει στα «ΝΕΑ» ότι η αποτελεσματικότητα της απομόνωσης των κρουσμάτων και ιχνηλάτησης των επαφών κρίνεται σε σημαντικό βαθμό από πέντε καθοριστικούς παράγοντες.

Ειδικότερα, όπως ο ειδικός διευκρινίζει, «ο χρόνος επώασης ορίζεται ως ο χρόνος από την αρχική ημερομηνία επαφής με την πηγή μετάδοσης έως την αρχική ημερομηνία εμφάνισης των συμπτωμάτων.
Στο πλαίσιο αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τη λανθάνουσα περίοδο, κατά την οποία δεν αποβάλλεται ο παθογόνος μικροοργανισμός στο περιβάλλον και επομένως δεν μολύνονται άλλα άτομα. Εξίσου κρίσιμο είναι να γνωρίζουμε την περίοδο μεταδοτικότητας: δηλαδή το χρονικό διάστημα κατά το οποίο αποβάλλεται ο λοιμογόνος παράγοντας στο περιβάλλον σε δόση επαρκή για τη μετάδοσή του».

Εντούτοις οι παραπάνω δύο κρίσιμες παράμετροι δεν έχουν απαντηθεί επαρκώς, παρά τις πυρετώδεις αναλύσεις των δεδομένων από την επιστημονική κοινότητα.

Απομόνωση. «Η απομόνωση των κρουσμάτων είναι λιγότερο αποτελεσματική για την ανάσχεση της επιδημίας εάν η μετάδοση της ίωσης αρχίζει πριν από την πρώτη εκδήλωση των συμπτωμάτων» προσθέτει ο καθηγητής, αναλύοντας παρακάτω τους πέντε κρίσιμους παράγοντες για τον περιορισμό της λοίμωξης στον πληθυσμό:

1Ο αριθμός των δευτερογενών λοιμώξεων που δημιουργεί κάθε νέα λοίμωξη (σημειώνεται ότι η μολυσματικότητα είναι η ικανότητα ενός λοιμογόνου παράγοντα να μολύνει τον ξενιστή χωρίς να προκαλεί υποχρεωτικά νόσο).

2Το ποσοστό της μετάδοσης που έχουμε πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Η μετάδοση πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων μπορεί να προληφθεί μόνο με την ιχνηλάτηση των επαφών των γνωστών κρουσμάτων, τον έλεγχό τους και την απομόνωσή τους.

3Την αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα της ιχνηλάτησης (contact tracing).

4Τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων που προκαλεί μια λοίμωξη (λοιμοτοξικότητα;). Εάν τα κρούσματα έχουν ελάχιστα συμπτώματα ή καθόλου συμπτώματα, δεν αναζητούν ιατρική βοήθεια.

5Τον αριθμό των επαφών που έχουν τα κρούσματα πριν από τη διάγνωσή τους και την απομόνωσή τους.

Οι ιοί είναι απρόβλεπτοι. Εν τω μεταξύ, όπως προκύπτει από την… ιστορία των ιών, ο έλεγχος των ασθενειών τείνει να είναι μια κατάσταση στην οποία κανείς δεν μπορεί να νικήσει. Ατυχώς για εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις, οι ιοί είναι απρόβλεπτοι. Επειτα από ένα ήπιο «πρώτο κύμα» μολύνσεων στις αρχές του 1918, που φάνηκε να υποχωρεί τον Ιούνιο στην Ευρώπη, η ισπανική γρίπη επέστρεψε με ανανεωμένη ένταση στα τέλη Αυγούστου και οι περισσότεροι θάνατοι καταγράφηκαν τις 13 εβδομάδες μεταξύ Σεπτεμβρίου και Δεκεμβρίου 1918. Η Αυστραλία έθεσε σε δράση μια ιδιαίτερα αποτελεσματική πανεθνική καραντίνα, που απέκρουσε το δεύτερο και πιο μοιραίο κύμα της ασθένειας, όμως οι Αρχές το ήραν πολύ γρήγορα, επιτρέποντας στο τρίτο κύμα της ασθένειας να ξεσπάσει στις αρχές του 1919, σκοτώνοντας 12.000 Αυστραλούς.

Μπορεί οι Αρχές στην Κίνα να ανακοινώνουν πως ο ρυθμός εμφάνισης νέων κρουσμάτων έχει επιβραδυνθεί, όμως θα ήταν επικίνδυνο να θεωρήσουμε ότι τα χειρότερα έχουν περάσει. Κάθε νέος ιός συμπεριφέρεται διαφορετικά, ενώ μπορεί και να μεταλλαχθεί, αλλάζοντας συμπεριφορά εν τω μέσω μιας επιδημίας. Οι επιστήμονες παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις, θέλοντας να κατανοήσουν εγκαίρως εάν ο νέος κορωνοϊός μπορεί να έχει και επόμενα κύματα.