Εμεινε Βενγκέρ

Το να αποκηρύσσει ένας προπονητής το αλάθητό του είναι σαν να απαρνιέται ο βασιλιάς (και όχι μόνο) την κολακεία.

Η περίπτωση του Σερζ Γκνάμπρι, του ποδοσφαιριστή της Μπάγερν που διέλυσε την Τότεναμ σημειώνοντας τέσσερα γκολ στο Λονδίνο και στο σίκουελ την Τσέλσι με δύο τέρματα στο Στάμφορντ Μπριτζ είναι άκρως ενδιαφέρουσα αλλά όχι σπάνια.

Στα προεφηβικά του χρόνια ο Γκνάμπρι ήταν το πιο γρήγορο παιδί μεταξύ των συνομηλίκων του στη γενέτειρά του, τη Στουτγάρδη. Στράφηκε λοιπόν στα σπριντ αλλά πολύ γρήγορα αγάπησε το ποδόσφαιρο.

Στα 15 του τον εντόπισε η Αρσεναλ και έναν χρόνο αργότερα τον πήρε κοντά της.

Στα τέσσερα χρόνια που έμεινε στην ακαδημία των Κανονιέρηδων οι ευκαιρίες που του δόθηκαν μετρούνταν στα δάκτυλα των δύο χεριών.

Δόθηκε δανεικός στη Γουέστ Μπρομ που τότε έπαιζε στη δεύτερη κατηγορία. Ο προπονητής της Τόνι Πιούλις, με μεγάλη εμπειρία στα γήπεδα δήλωνε τον Οκτώβριο του 2015: «Ο Σερζ ήρθε εδώ να παίξει αλλά δεν μου κάνει γι΄αυτό το επίπεδο παιχνιδιού».

Επέστρεψε στην Αρσεναλ στην οποία έπαιξε σε ένα ματς πρωταθλήματος και δύο του Λιγκ Καπ.

Η Βέρντερ Βρέμης χτύπησε την πόρτα των Κανονιέρηδων και τον έφερε πίσω στη Γερμανία. Ο Γκνάμπρι τροχοδρόμησε και απογειώθηκε.

Οταν τον είδε ο Πιούλις να εκτελεί την Τότεναμ με τέσσερα γκολ δικαιολογήθηκε :«Οταν τον είχαμε στη Γουέστ Μπρομ ήταν αγύμναστος».

Την Τρίτη ήταν η σειρά του ανθρώπου που τον είχε υπό τις οδηγίες του στην Αρσεναλ, του Αρσέν Βενγκέρ. Ο Αλσατός τον στόλισε με τα πιο εντυπωσιακά επίθετα αλλά στο τέλος τοποθέτησε έναν αστερίσκο. Είπε πως στον Γκνάμπρι άρεσε να ακολουθεί τον εύκολο δρόμο.

Παρεμπιπτόντως ο Βενγκέρ είχε απορρίψει για διάφορους λόγους τους Ιμπραΐμοβιτς, Ρονάλντο, Πογκμπά, Λουίς Σουάρες, Γουίλιαν, Μπουφόν, Καντέ, Ντρογκμπά. Για κάθε παίκτη έχει και μία δικαιολογία. Γιατί πίστευε και συνεχίζει να το κάνει, πως είναι σημαντικότερος από τους παίκτες του. Γι’ αυτό έμεινε Βενγκέρ.