Καλά ξεμπερδέματα, κύριε Παπαγγελόπουλε

Ηταν Φεβρουάριος του 2018, ημέρα Δευτέρα, μετά το μεγαλειώδες συλλαλητήριο κατά της συμφωνίας των Πρεσπών, όταν η ελληνική κοινωνία είδε το βράδυ τον τότε Υπουργό κύριο Παπαγγελόπουλο, έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, να δηλώνει στις τηλεοπτικές κάμερες ότι το σκάνδαλο Novartis ήταν το μεγαλύτερο σκάνδαλο από καταβολής του ελληνικού κράτους και ότι θα έπρεπε τα κόμματα να προχωρήσουν μόνα τους στην αυτοκάθαρσή τους.

Την επόμενη ημέρα, ο ελληνικός λαός έμαθε ότι τρεις – τότε – κουκουλοφόροι προστατευόμενοι μάρτυρες, σήμερα έχουν απομείνει οι δύο, κατηγόρησαν 10 πολιτικά πρόσωπα. Δύο πρώην Πρωθυπουργούς, τον Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, τον τότε Επίτροπο στην Ευρωπαϊκή Ενωση και πρώην Υπουργούς – μεταξύ αυτών και εμένα – ότι είχαμε εισπράξει μίζες από την εταιρεία Novartis.

Εκτοτε, η ελληνική κοινωνία πέρασε από διάφορες φάσεις. Στην αρχή πολλοί αμφισβήτησαν την ηθική μας ακεραιότητα. Με το πέρασμα του χρόνου έγιναν ολοένα και λιγότεροι. Πλέον, σε όλες τις σχετικές δημοσκοπήσεις καταγράφεται η συντριπτική πεποίθηση των Ελλήνων ότι το λεγόμενο σκάνδαλο Novartis είναι στην πραγματικότητα η σκευωρία σπίλωσης πολιτικών αντιπάλων της τότε κυβερνήσεως του Αλέξη Τσίπρα, με σκοπό, όπως είχε πει ο κύριος Πολάκης σε μία συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, να βάλουν δυο – τρεις φυλακή για να κερδίσουν τις εκλογές.

Η Προκαταρκτική Επιτροπή της Βουλής ξεκίνησε. Πολλοί στην αρχή αμφισβήτησαν την αναγκαιότητά της. Σήμερα πια ακόμα και οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν σταματήσει να υπερασπίζονται τον κύριο Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, καθόσον ο ένας Εισαγγελέας μετά τον άλλον καταγγέλλουν πιέσεις από τον πρώην Υπουργό του Αλέξη Τσίπρα, όχι μόνο για την υπόθεση Novartis, αλλά για διάφορες υποθέσεις, οι οποίες όλες είχαν μία κοινή συνισταμένη, το πολιτικό συμφέρον της τότε κυβερνήσεως.

Το αν ο κύριος Παπαγγελόπουλος δρούσε μόνος του, αυτονομημένος από τον τότε Πρωθυπουργό, εάν δρούσε υπό τις οδηγίες του τότε Πρωθυπουργού, κατά πόσον έχει παραβιάσει τον νόμο και τι είδους αδίκημα είναι αυτό που έχει διαπραχθεί, αν έχει διαπραχθεί, είναι ζητήματα που θα διερευνήσει η Προκαταρκτική Επιτροπή τις επόμενες εβδομάδες και θα καταλήξει η Βουλή με απόφαση της Ολομέλειάς της. Στη συνέχεια, εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο, θα αποφανθεί το Ειδικό Δικαστήριο.

Οφείλω, όμως, σήμερα που είναι μία κρίσιμη ημέρα, «ημέρα της αλήθειας» την ονομάζω εγώ, να θέσω ορισμένα ερωτήματα στον κύριο Δημήτρη Παπαγγελόπουλο.

Ερώτημα πρώτο: ο ίδιος ως προϊστάμενος τότε Υπουργός της Εισαγγελίας Διαφθοράς δεν εντόπισε μία σειρά παρανομιών όπως αυτές περιγράφονται στην κατάθεση του εισαγγελέα Αγγελή στην υπόθεση Novartis;

Ο ίδιος που τόσο πολύ ενδιαφέρεται για το δικό του τεκμήριο αθωότητας δεν αισθάνεται την ανάγκη να ζητήσει μία συγγνώμη από όλους εκείνους τους πολιτικούς του αντιπάλους, τους οποίους με τόση ελαφρότητα διέσυρε εκείνο το βράδυ και τους έδωσε βορά στην αρένα της λάσπης της πολιτικής;

Ο κύριος Παπαγγελόπουλος έθεσε το ερώτημα πώς είναι δυνατόν η εισαγγελεύς διαφθοράς να έχει εντάξει στο πρόγραμμα μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος τον καθηγητή κύριο Νικόλαο Μανιαδάκη, βασικό κατονομαζόμενο πρόσωπο και εμπλεκόμενο στην υπόθεση Novartis από σειρά μαρτυρικών καταθέσεων;

Είχε τη συνταγματική αρμοδιότητα να το κάνει. Το έκανε; Και αν δεν το έκανε, γιατί δεν το έκανε;

Ο ίδιος ο κύριος Παπαγγελόπουλος έχει να απαντήσει στον ελληνικό λαό γιατί ο ένας μετά τον άλλον εισαγγελείς βγαίνουν και καταγγέλλουν παρεμβάσεις στο έργο τους;

Και, τέλος, θεωρεί ο ίδιος περισσότερο αξιόπιστες τις μαρτυρίες της κουκούλας – τις οποίες ο ίδιος έκανε σημαία – από τις επώνυμες μαρτυρίες εισαγγελέων και άλλων προσώπων εναντίον του;

Θα έχει ενδιαφέρον να απαντήσει κάποτε σε όλα αυτά τα ερωτήματα. Κυρίως στο ερώτημα, ποιος ήταν τελικά ο δικός του ρόλος σε όλη αυτή την υπόθεση;

Του εύχομαι ανθρώπινα, «καλά ξεμπερδέματα».

Ο Aδωνις Γεωργιάδης είναι υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας