Ο Ολυμπισμός χρόνια δεν κοιτά

Ανάμεσα στους χιλιάδες αθλητές από κάθε γωνιά του κόσμου που θα παρελάσουν στις 24 Ιουλίου στο Ολυμπιακό Στάδιο του Τόκιο κατά την τελετή έναρξης των 32ων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων πιθανότατα θα βρίσκεται και μια μικροκαμωμένη γυναίκα με ύψος μόλις 1,53 μέτρα. Πρόκειται για την Οκσάνα Τσουσοβίτινα η οποία θα έχει κλείσει τα 45 της χρόνια και θα μπορούσε να είναι μητέρα των περισσότερων αθλητών.

Για τους λάτρεις των Αγώνων το όνομα Τσουσοβίτινα είναι οικείο. Πρωταθλήτρια στην ενόργανη γυμναστική, προετοιμάζεται αυτή την περίοδο εντατικά για να συμμετάσχει για όγδοη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες, σε ένα άθλημα που κυριαρχούν τα νιάτα.

«Αγαπώ τη γυμναστική. Λέω στον εαυτό μου: γιατί δεν προπονείσαι και δεν αγωνίζεσαι αφού μπορείς ακόμα;» δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή της στην Τασκένδη.

«Αν σταματήσω νομίζω πως θα το μετανιώσω». Παρά τη μεγάλη της αγάπη για τη γυμναστική η Τσουσοβίτινα υποσχέθηκε στην οικογένειά της πως οι Αγώνες του Τόκιο θα είναι οι τελευταίοι της.

Οι δικοί της αγώνες

Η ιστορία της παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον. Οταν ξεκίνησε την καριέρα της εκπροσωπούσε τα χρώματα της Σοβιετικής Ενωσης. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992 αγωνίστηκε υπό τη σημαία της ΔΟΕ καθώς οι χώρες της πρώην ΕΣΣΔ πλην αυτών της Βαλτικής συμμετείχαν ως «Ενωμένη Ομάδα» και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο σύνθετο ομαδικό.

Στη συνέχεια και μέχρι το 2006 εκπροσώπησε τα χρώματα της πατρίδας της, του Ουζμπεκιστάν. Το 2008 κατέκτησε το δεύτερο ολυμπιακό της μετάλλιο, ασημένιο αυτή τη φορά στο άλμα και υπό τη σημαία της Γερμανίας. Στη χώρα του Γκαίτε μετοίκησε το 2002 για να υποβληθεί σε θεραπεία για λευχαιμία ο γιος της Αλισερ.

Πριν από οκτώ χρόνια επέστρεψε ξανά στο Ουζμπεκιστάν, μια χώρα 33 εκατομμυρίων κατοίκων στην οποία θεωρείται σημείο αναφοράς και έχει η εικόνα της έχει αποτυπωθεί σε γραμματόσημα. Στους Αγώνες του Ρίο, το 2016 έγινε η πρώτη αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής που συμμετείχε σε επτά συνεχόμενες Ολυμπιάδες.

Ο γιος της Αλισερ ανησυχεί πως μπορεί να υποστεί κάποιον σοβαρό τραυματισμό και της ζητά να σταματήσει την προετοιμασία της για το Τόκιο.

Οταν επέστρεψε στη Γερμανία μετά τους Αγώνες του Πεκίνου όπου μοιράστηκε το ασημένιο μετάλλιο με αθλήτριες από την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα οι οποίες ήταν δέκα χρόνια μικρότερές της, γνώρισε την αποθέωση.

Για την ίδια η πιο σημαντική στιγμή ήρθε λίγες ημέρες μετά. «Οταν πήγα στον γιατρό μου είπε τα νέα. Ο γιος μου ήταν επιτέλους υγιής. Πιστεύω πως για μια μητέρα αυτά τα νέα δεν μπορούν να συγκριθούν με κανένα μετάλλιο». Η προπονήτριά της Λιουντμίλα Λι που την προετοιμάζει για το Τόκιο δηλώνει εντυπωσιασμένη από το υψηλό επίπεδο που βρίσκεται η Τσουσοβίτινα. «Γνωρίζει το σώμα της και αυτά που μπορεί να κάνει. Η μοναδική μας δουλειά είναι να τη βοηθήσουμε να παραμείνει σ’ αυτό το επίπεδο».

Το μέλλον

Οσο κι αν αγαπάει τη γυμναστική, η Τσουσοβίτινα ξέρει πως η στιγμή που θα αποσυρθεί βρίσκεται πια πολύ κοντά και έχει σχεδιάσει ήδη το μέλλον. Θα δημιουργήσει ακαδημία γυμναστικής στην Τασκένδη για να βοηθήσει ώστε να αναδειχτεί η επόμενη γενιά ουζμπέκων γυμναστών. Μια ακόμα επιθυμία της είναι παντρέψει τις ασκήσεις στη δοκό και τα άλματα με το θεατρικό σόου, ώστε να φέρει τη γυμναστική πιο κοντά στον κόσμο.