Παράδοξα

Τι να σκέφτηκαν άραγε Τσίπρας, Γεννηματά και Κουτσούμπας όταν στην αλληλογραφία τους βρήκαν μια επιστολή που τους καλούσε να συζητήσουν λύσεις για τα κόκκινα δάνεια με αποστολέα τον άνθρωπο που αναφωνούσε ένα βράδυ του 2015 «αγάπη μου, έκλεισα τις τράπεζες»; Ναι, ο Γιάνης Βαρουφάκης έχει – λέει – σχέδιο για το νούμερο ένα τραπεζικό πρόβλημα και θέλει να το κουβεντιάσει με τους άλλους αρχηγούς. Μέσα στην προηγούμενη πρόταση ενυπάρχουν δυο παράδοξα. Πρώτο: Εκείνος που φόρτωσε το τραπεζικό σύστημα μια αχρείαστη ανακεφαλαιοποίηση ακόμη έχει μια ιδέα που κρίνει ότι «επιτυγχάνει τον τερματισμό των πωλήσεων/πλειστηριασμών και ταυτόχρονα εξυγιαίνει τις τράπεζες – με μοναδικούς ζημιωμένους τα ταμεία/funds». Δεύτερο: Ο πολιτικός που έκανε καριέρα λανσάροντας με δερμάτινα τζάκετ τον αντισυστημισμό του – τον οποίο διαφημίζει μέχρι και σήμερα, που δεν πουλάει πια στη μεγάλη μάζα του εκλογικού ακροατηρίου, ως το δομικό υλικό ενός κόμματος που θυμίζει Φιλική Εταιρεία – επιθυμεί τώρα να κουβεντιάσει με κάποιους από το «σύστημα».
Λαϊκισμός
Ας πούμε πως το δεύτερο παράδοξο δεν είναι τόσο παράξενο, δεδομένης της ανάγκης του αρχηγού του ΜέΡΑ25 για μιντιακή προσοχή. Ισως τελικά να μην είναι και το πρώτο. Εξηγείται με μια λέξη, το λήμμα λαϊκισμός. Το βαρουφακικό κόμμα μιλά για πάγωμα χρεών κι αναστολή πλειστηριασμών για όσους δίνουν το 1/3 των ετήσιων εισοδημάτων τους στην αποπληρωμή δανείου. Και προτείνει τη σύσταση ενός δημόσιου φορέα, στον οποίο θα συμμετέχουν ΥΠΟΙΚ, ΤτΕ, αντιπολίτευση και τράπεζες, όπου θα μεταφερθούν τα κόκκινα δάνεια. Για όποιον τα οικονομικά μοιάζουν με πυρηνική φυσική η πρόταση ακούγεται καλή. Ανθρωποι με γνώση του τραπεζικού συστήματος που διάβασαν και τα ψιλά γράμματά της, ωστόσο, λένε ότι «αγνοεί πλήρως την πραγματικότητα». Οχι μόνο επειδή «δεν πρόκειται ποτέ να περάσει από την Επιτροπή Ανταγωνισμού της ΕΕ», αλλά κι επειδή «στην ουσία προτείνει κρατική βοήθεια, να αναλάβει ο φορολογούμενος τα βάρη των πάντων». Είναι ένα ταλέντο των λαϊκιστών αυτό, να πείθουν κάποιους πως το κράτος οφείλει να πληρώνει, χωρίς να διευκρινίζουν ότι όλοι εμείς προσφέρουμε τα χρήματα στο κράτος.













