Η σκιά της Μέρκελ

Το έτος 2020 επρόκειτο κανονικά να είναι μια σχετικά ήσυχη περίοδος για τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης. Με εκλογές προγραμματισμένες μόνο στην πόλη-κρατίδιο του Αμβούργου, όπου η Κεντροαριστερά παραμένει ισχυρή και η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) αναμένεται να λάβει μόλις ένα 7%, η τελευταία πλήρης χρονιά της Ανγκελα Μέρκελ στην εξουσία υποσχόταν να είναι ένα σταθερό μονοπάτι προς την πολιτική συνταξιοδότησή της. Μια καλή περίοδος να επικεντρωθεί, επιτέλους, σε επείγουσες γεωπολιτικές προκλήσεις: τον Τραμπ, την Κίνα, την ευρωζώνη.

Αντ’ αυτού, η απόφαση ορισμένων αντιπροσώπων του CDU στην Ανατολική Γερμανία να αψηφήσουν την κομματική απαγόρευση συνεργασίας με την AfD δεν οδήγησε μόνο στην παραίτηση της Ανεγκρέτ Κραμπ-Καρενμπάουερ, χρισμένης διαδόχου της καγκελαρίου, αλλά έκανε κομμάτια και όλα τα υφιστάμενα σχέδια για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει η μετά-τη-Μέρκελ εποχή της Γερμανίας, ή για το πότε θα ξεκινήσει.

Κάποιοι γερμανοί σχολιαστές πιστεύουν ότι ο μόνος τρόπος να αποκτήσει ο/η διάδοχος της Καρενμπάουερ το απαραίτητο κύρος προκειμένου να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις δεν είναι απλώς να βγει από τη σκιά της Μέρκελ, αλλά να τη σπρώξει ορθά-κοφτά μακριά από τον ήλιο.

«Ολοι οι υποψήφιοι που εμφανίζονται τώρα θα έπρεπε πραγματικά να συνδυάσουν την υποψηφιότητά τους με ένα κάλεσμα για νέες εκλογές» σχολίασε η Μέλανι Αμάν στο «Der Spiegel». «Υπάρχουν λοιπόν μόνο δύο λογικές διέξοδοι από το σημερινό αδιέξοδο: προκειμένου να επιβιώσει, το CDU θα πρέπει να πείσει μια καγκελάριο με ρεκόρ δημοτικότητας να αποχωρήσει. Ή αυτή η καγκελάριος θα πρέπει να αποχωρήσει με δική της πρωτοβουλία». Για την υπόλοιπη χρονιά ο κόσμος θα πρέπει να συνηθίσει στην εικόνα μιας εσωστρεφούς Γερμανίας.