«Ραγίζει η καρδιά μου»

^«Φίλε, είναι πραγματικά απίστευτο. Αυτές τις ημέρες, κοιτάω και ξανακοιτάω τη βαθμολογία στην Α1 μπάσκετ και κουνάω το κεφάλι μου. Δεν μπορεί βρε παιδί μου, λέω και ξαναλέω. Νομίζω ότι την κρατάω ανάποδα!».

Ενας από τους μεγαλύτερους τζέντλεμεν (και παράλληλα εκ των κορυφαίων ψηλών) του ελληνικού μπάσκετ, ο Μάνθος Κατσούλης, παίκτης  που συνδύασε την καριέρα του παίζοντας στο υψηλότερο επίπεδο σε ΠΑΟΚ και Αρη, μιλώντας στα «ΝΕΑ» για την κατάσταση των δύο κορυφαίων ομάδων της Θεσσαλονίκης, που βολοδέρνουν στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας της Α1, λέει με πίκρα:

«Ραγίζει η καρδιά μου να βλέπω αυτούς τους κολοσσούς σε αυτή τη θέση. Είχα ζήσει τις μεγάλες στιγμές τους, όταν η Θεσσαλονίκη ήταν η μητρόπολη του μπάσκετ και δεν μπορώ να το δεχτώ, με πληγώνει αφάνταστα», υποστηρίζει ο βετεράνος άσος, που είχε την τύχη να αγωνιστεί στις κορυφαίες ομάδες που είχαν έδρα το Αλεξάνδρειο και βρίσκονταν στο παρελθόν στα ντουζένια τους.

Διότι ο Κατσούλης, με τον ΠΑΟΚ (στον οποίο αγωνίστηκε από το 1974 έως το 1988) πήρε το Κύπελλο στον περίφημο τελικό των «ξυρισμένων κεφαλιών» κόντρα στον Αρη, ενώ στη συνέχεια μετακόμισε στους Κίτρινους (το 1988) με τους οποίους κατέκτησε δύο νταμπλ και συμμετείχε στα φάιναλ φόρ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Μόναχο (1989) και στη Σαραγόσα (1990)! Και όχι ως συμπληρωματικός παίκτης, αλλά πάντα ως πρωταγωνιστής.

Συνεπώς, έζησε τους δύο «αιώνιους» της Θεσσαλονίκης στην κορύφωση της ακμής τους (αλλά και τον Ηρακλή με τον οποίο είχε βγει στην 3η θέση) και έχει ιδιαίτερη βαρύτητα ο λόγος του.

Λάθος χειρισμοί

«Δυστυχώς είναι πολύ άσχημη η εικόνα να βλέπεις αυτές τις δύο ομάδες να παλεύουν για την παραμονή τους. Και το άσχημο είναι ότι με τα παιχνίδια που έχουν χάσει, δεν τους αρκούν πλέον μόνο οι νίκες στην έδρα τους, θα πρέπει να ψάξουν μια υπέρβαση», προσθέτει ο Μάνθος Κατσούλης και καταθέτει την άποψή του γιατί έφτασαν ως εδώ ο Αρης και ο ΠΑΟΚ.

«Ουσιαστικά, εδώ και αρκετά χρόνια έγιναν λάθος χειρισμοί και μαζεύτηκαν και χρέη από αυτά. Θα σας πω ένα παράδειγμα επειδή το έζησα από μέσα: Ο Αρης είχε έναν σπουδαίο πρόεδρο, τον Ακη Μιχαηλίδη, που έβαζε τα λεφτά, αλλά ως εκεί. Μετά ήταν ο μπασκετάνθρωπος, ο Γιάννης Ιωαννίδης, που έκανε το κουμάντο ποιοι παίκτες θα έρθουν, ποιοι θα παίζουν κ.λπ. Ο ΠΑΟΚ είχε έναν εξίσου μεγάλο πρόεδρο που έδινε τα χρήματα, τον Νίκο Βεζυρτζή, που όμως ήθελε να έχει και γνώμη στην ομάδα, αλλά και στους προπονητές και στους παίκτες. Λάτρευε τον ΠΑΟΚ, αλλά θύμιζε τον γονιό που «πνίγει» το παιδί του, καθώς το σφίγγει από αγάπη τόσο πολύ που πλέον δεν αντέχει. Τώρα, οι δύο αυτές ομάδες είναι αδιανότητο να μην μπορούν να προσελκύσουν έναν μεγάλο επενδυτή.

Δείτε τον ΠΑΟΚ για παράδειγμα. Τον βοηθάει κάθε χρόνο μέσα στη χρονιά ο Ιβάν Σαββίδης. Πρέπει μέσα από την ομάδα να παρουσιάσουν σε αυτόν τον άνθρωπο ένα ξεκάθαρο πλάνο που θα λέει ότι με αυτό το ποσό θα είμαστε άνετα 8οι, με αυτό 6οι, με αυτό 3οι και ούτω καθεξής. Ετσι, δεν θα χρειάζεται να «πετάει» λεφτά μέσα στη χρονιά για λύσεις ανάγκης, που όμως απλά είναι μπαλώματα. Μπορεί να επενδύσει από την αρχή ένα ποσό, αλλά αυτό θέλει ένα πλάνο», επισημαίνει ο βετεράνος σέντερ και στέκεται γενικότερα στο μπάσκετ.

Οι τρεις εποχές

«Εχουμε ζήσει τις τρεις εποχές του. Πρώτα την ερασιτεχνική-ημιεπαγγελματική της εποχής μου. Μετά, την καθαρά επαγγελματική όπου έγινε η σπορά και θερίσαμε τους καρπούς με τις μεγάλες επιτυχίες του αθλήματος σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο. Και τώρα την “άρρωστη” – επαγγελματική όπου οι μπαμπάδες παίρνουν τα παιδιά τους από μικρά και χωρίς να ξέρουν τα βασικά, τους πάνε στις ομάδες να πάρουν συμβόλαιο! Για τη Θεσσαλονίκη το ξαναλέω, χρειάζεται επενδυτής και μπασκετάνθρωποι. Στον ΠΑΟΚ μπήκε ο Πρέλεβιτς με τον Σταυρόπουλο και τώρα στον Αρη κάνει μεγάλη προσπάθεια ο Παπαγεωργίου.

Δεν μπορούν οι άνθρωποι αυτοί, όμως, μόνοι τους, εάν δεν υπάρχει ο σταθερός χρηματοδότης.

Στον Παναθηναϊκό έχουν τώρα αυτό το μοντέλο με την οικογένεια Γιαννακόπουλου και στην ομάδα έχουν σημαντικό ρόλο σπουδαίοι παίκτες του συλλόγου, όπως ο Αλβέρτης και ο Καλαϊτζής.

Ο Αρης έχει πολύ κόσμο, γιατί οι οπαδοί του έχουν μπασκετική παιδεία, αλλά πόσο θα τους κρατήσει έτσι; Φαντάζεστε του χρόνου, δηλαδή, να παίζουν στην Α2 ο Ολυμπιακός, ο Αρης και ο ΠΑΟΚ; Ούτε σε σενάριο επιστημονικής φαντασίας δεν θα γινόταν. Μόνο σε τρελό μπασκετικό πείραμα!

Εύχομαι από καρδιάς και θέλω να πιστεύω ότι τόσο ο ΠΑΟΚ όσο και ο Αρης θα τα καταφέρουν να σωθούν και μετά θα πρέπει να έχουν έτοιμο το πλάνο. Διότι φοβάμαι ότι αν πέσουν δύσκολα θα επανέλθουν, πέρα από το γεγονός ότι θα υπάρξει κηλίδα στην ιστορία τους.

Ας σκεφτόμαστε όμως θετικά και να ελπίζουμε».