H δύναμη της ομοιογένειας

Τι κοινό έχουν ο Ολυμπιακός με τον Παναθηναϊκό; Φαινομενικά και αν δει κάποιος τον βαθμολογικό πίνακα, ασφαλώς και θα αναφωνήσει «τίποτα»! Ωστόσο, ουδείς αντιλέγει ότι πρόκειται για τις δύο ομάδες που τούτη τη χρονική στιγμή αποδίδουν το ωραιότερο ποδόσφαιρο. Παράγουν φάσεις και ευκαιρίες, δημιουργούν συναισθήματα στον κόσμο που αρέσκεται να δίνει το παρών στους αγώνες τους. Εχουν και άλλο κοινό χαρακτηριστικό. Διαθέτουν προπονητές που είναι στο τιμόνι των ομάδων από το καλοκαίρι του 2018. Δηλαδή, εδώ και περίπου 20 μήνες. Ισως πέρασαν (έστω και μικρές) περιόδους αμφισβήτησης, ίσως πάλι οι ομάδες να είχαν σκαμπανεβάσματα κατά τη διαδικασία του χτισίματός τους. Ωστόσο, το πλάνο και η πίστη των διοικήσεων δεν άλλαξε, τόσο στο Λιμάνι όσο και στο Κορωπί εμπιστεύθηκαν αυτούς που εκτιμούν ότι θα δώσουν ώθηση στο σύνολο. Δικαιώνονται και μάλιστα πανηγυρικά. Γιατί πολύ απλά, όπως η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα, έτσι και τα άρτια ποδοσφαιρικά σύνολα είναι δύσκολο να «γεννηθούν» σε χρόνο ρεκόρ. Πόσο μάλλον να προοδεύσουν…

Καθόλου τυχαία, οι άλλοι ισχυροί του εγχώριου πρωταθλήματος αντιμετωπίζουν πολλαπλά «θέματα». Η ΑΕΚ, για παράδειγμα, από τον Χιμένεθ πήγε στον Καρντόσο, μετά στον Κωστένογλου και τώρα πορεύεται με τον Καρέρα. Βάλτε και ολίγο από Λυμπερόπουλο, που τα ακούει για τις επιλογές και έχετε το πλήρες «γιατί» η ομάδα έμεινε νωρίς νωρίς μακριά από την κορυφή της βαθμολογίας. Ο ΠΑΟΚ, από το συμπαγές σύνολο του Λουτσέσκου θέλησε να περάσει σε ένα άλλο μοντέλο και σίγουρα το πορτογαλικό απέχει από το ρουμάνικο. Αφήστε που ο τέως τεχνικός του ΠΑΟΚ, έχοντας τόσα χρόνια στα μέρη μας, λειτουργούσε με 100% ελληνική φιλοσοφία και αυτό του βγήκε. Ο δε Αρης, επίσης με καλό ρόστερ, δυσκολεύεται να βρει ισορροπία, πολύ απλά γιατί και στο Κλεάνθης Βικελίδης συνηθίζουν τις αλλαγές και δεν επιλέγουν τη σταθερότητα. Δεν υποστηρίζει ο οποιοσδήποτε ότι άκριτα πρέπει να προσφέρουμε «λευκή επιταγή» σε έναν προπονητή, ωστόσο όταν ένας αποδεδειγμένα ικανός και με πρόγραμμα, εργάζεται χωρίς διαλείμματα σε μια ομάδα και διαθέτει μεθοδικότητα, τι στο καλό, έχει πολλές πιθανότητες να φέρει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Αργά ή γρήγορα. Στον Ολυμπιακό το είδαν νωρίτερα και άλλωστε η ομάδα τους είχε στέρεες βάσεις σε πολλά επίπεδα και βασικά την ασφάλεια στο διοικητικό κομμάτι. Ο Παναθηναϊκός, νιώθει να ανεβαίνει επίπεδο αυτή την περίοδο. Δεν είναι παράξενο. Πέρασε θαλασσοταραχή, άλλαξε τεχνικό διευθυντή, η μετάβαση από τα χαμηλά στα ψηλότερα ποτέ δεν μοιάζει εύκολη. Αλλά το πλάνο πετυχαίνει και αυτό φαίνεται – όπως άλλωστε και η δουλειά του προπονητή.