Η οπισθοδρόμηση του Τραμπ {LF}στο εμπόριο

Μετά την καταστροφική αμερικανική πολιτική δασμών Smoot – Hawley του 1930, τον επακόλουθο διεθνή εμπορικό πόλεμο και το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισαν να ηγούνται του πλανήτη προς ένα πιο ανοιχτό πολυμερές εμπορικό σύστημα. Το 1947, η διεθνής κοινότητα υιοθέτησε τη Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου, η οποία αργότερα μετατράπηκε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Στο πλαίσιο αυτού του συγκεκριμένου διεθνούς οργανισμού, το εμπόριο συνδέεται με το κράτος δικαίου και την αρχή της μη διάκρισης μεταξύ των εμπορικών εταίρων.
Το σύστημα έχει τεράστια επιτυχία. Τις τελευταίες επτά δεκαετίες, το παγκόσμιο εμπόριο έχει αυξηθεί σημαντικά. Το 2017, η νέα κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ εγκατέλειψε τη μακροχρόνια δέσμευση της Αμερικής για ανοικτό πολυμερές εμπορικό σύστημα, επιλέγοντας μια συγκρουσιακή προσέγγιση. Σύμφωνα με τη νέα απαλλαγή, «θα μπορούσε» υποτίθεται ότι κάνει «σωστά». Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό. Οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και των μεγάλων διεθνών εταίρων τους είναι πλέον κακές. Οι παγκόσμιοι ρυθμοί ανάπτυξης τόσο του εμπορίου όσο και του ΑΕΠ έχουν μειωθεί δραματικά και οι προβλέψεις για την ανάπτυξη υποβαθμίζονται.
Η Αμερική είναι ο μεγάλος ηττημένος. Οι προσπάθειες της κυβέρνησης Τραμπ για τη μείωση του εμπορικού ελλείμματος στις ΗΠΑ έχουν μειώσει τις εισαγωγές από την Κίνα, αλλά οι εισαγωγές από χώρες όπως το Βιετνάμ έχουν αυξηθεί σημαντικά. Οι παγκόσμιες επενδύσεις και η παραγωγή, εν τω μεταξύ, έχουν μειωθεί εν μέρει ως αποτέλεσμα της εμπορικής αβεβαιότητας. Οι αμερικανοί εξαγωγείς προς πολλές χώρες βρίσκονται τώρα σε μειονεκτική θέση. Και την ίδια την Αμερική δεν την εμπιστεύονται πλέον άλλες χώρες ως ηγέτη στο παγκόσμιο εμπορικό σύστημα. Με τις γεωπολιτικές εντάσεις να αυξάνονται, οι ΗΠΑ χρειάζονται πλέον συμμάχους περισσότερο από ποτέ. Αλλά πολλοί θα διστάσουν να δεσμευτούν με την τρέχουσα διοίκηση της χώρας. Τελικά, η μονομερής εμπορική πολιτική του Τραμπ πέτυχε το αντίθετο των στόχων της. Πολλά από όσα επιδιώχτηκαν θα μπορούσαν να επιτευχθούν μέσω πολυμερούς συνεργασίας.
Η Αν Κρούγκερ είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας και πρώην αναπληρώτρια διευθύνουσα σύμβουλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Είναι καθηγήτρια Διεθνούς Οικονομικής Επιστήμης στη Σχολή Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου Johns Hopkins και συνεργάτις στο Κέντρο Διεθνούς Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ












