Συναγερμός για τους ηλικιωμένους

Δυναμικά εξελίσσεται η πορεία του ιού της γρίπης στη χώρα μας, με τους επιστήμονες να κάνουν έκκληση στους πολίτες που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες να εμβολιαστούν έστω και στο παρά πέντε, πριν από την κορύφωση του κύματος. Και παρότι εφέτος έχει διαπιστωθεί ότι τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ κυκλοφορεί ένα επικίνδυνο «κοκτέιλ» ιών – δηλαδή, τύπου Α αλλά και τύπου Β -, το γεγονός ότι προς το παρόν «πρωταγωνιστεί» ο Α (Η3Ν2) έχει σημάνει… συναγερμό για την προστασία των ηλικιωμένων.  «Ο ιός της γρίπης τύπου Α (Η3Ν2) σχετίζεται κατά κανόνα με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών που ανήκουν στην ηλικιακή κατηγορία των 60 ετών και άνω, όπως προκύπτει από τις παρατηρήσεις των περασμένων ετών» προειδοποιεί σε ανακοίνωσή του το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC).  Αντίστοιχη ανησυχία επικρατεί και στην Αμερική: «Αυτό που έχουμε διαπιστώσει είναι ότι όταν επικρατεί ο Η3Ν2 καταγράφεται αυξημένη νοσηρότητα» υπογράμμιζε σε πρόσφατες δηλώσεις ο Dr. Daniel Jernigan, προσθέτοντας ότι ο πληθυσμός – στόχος είναι οι ηλικιωμένοι.

Ο «ύπουλος» Η3Ν2. Η επιστημονική κοινότητα εντούτοις δεν έχει εντοπίσει ακόμη την αιτία που ο Η3Ν2 εμφανίζεται ως ο πιο «ύπουλος» από όλους ιούς της εποχικής γρίπης. Πάντως, μία υπόθεση που φαίνεται να κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος είναι ότι η ικανότητα του ανθρώπινου οργανισμού να καταπολεμά τους ιούς βασίζεται στη «μνήμη» του ανοσοποιητικού – και πιο συγκεκριμένα στις πρώτες μνήμες που αποκτά.  Υπό το πρίσμα αυτό, ο Η3Ν2 εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1968 (η λεγόμενη γρίπη του Χονγκ Κονγκ) και ενώ είχε προηγηθεί η κυκλοφορία του Η2Ν2 (είχε προκαλέσει την ασιατική γρίπη του 1952) και του Η1Ν1 (που ευθύνεται για την ισπανική γρίπη του 1918) με τους απογόνους τους να συνεχίζουν την πορεία ανά τον κόσμο έως και σήμερα.

«Συνεπώς, ο Η3Ν2 δεν έχει αφήσει το αποτύπωμά του στο ανοσοποιητικό εκείνων που έχουν γεννηθεί πριν από το 1968» εξηγεί ο Dr. Ed Belognia, ερευνητής εμβολίων και διευθυντής του Κέντρου Κλινικής Επιδημιολογίας και Υγείας του Πληθυσμού στην κλινική Marsfield των ΗΠΑ.

Kοινωνικός παράγοντας. Εν τω μεταξύ, στη χώρα μας υπάρχει ακόμη ένας – κοινωνικός – παράγοντας, που κάνει τους ηλικιωμένους πιο ευάλωτους στη γρίπη. Οπως σημειώνει στα «ΝΕΑ» η παιδίατρος δρ Αννα Παρδάλη, «οι παππούδες και οι γιαγιάδες αποτελούν σημαντικό πυλώνα στην ελληνική οικογένεια, καθώς συχνά φροντίζουν σε καθημερινή βάση τα εγγόνια τους. Ομως τα μικρά παιδιά – ιδίως στις ηλικίες που πηγαίνουν στον βρεφονηπιακό σταθμό – αποτελούν μέγιστους φορείς βακτηριδίων (π.χ. πνευμονιόκοκκος) και ιών (π.χ. γρίπης) που είναι κρίσιμης σημασίας για την υγεία των ηλικιωμένων». Οπως μάλιστα, υπογραμμίζει η ειδικός, παρότι για τα λοιμογόνα αυτά αίτια υπάρχει πρόληψη – δηλαδή, εμβολιασμός -, συχνά αποδεικνύεται ότι δεν αρκεί. Σε ό,τι αφορά τους ιούς της γρίπης αυτό οφείλεται μεταξύ άλλων στο γεγονός ότι μεταλλάσσονται.

«Ομως, το ιικό και μικροβιακό φορτίο που φέρουν τα παιδιά ξεπερνάει συχνά τη γραμμή άμυνας του οργανισμού των παππούδων και γιαγιάδων, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται η υγεία τους. Συνεπώς, τα άτομα υψηλού κινδύνου (π.χ. ανοσοκατασταλμένοι) δεν θα πρέπει εξαρχής να εμπλέκονται με τη φροντίδα των μικρών παιδιών».

Στην περίπτωση δε που αυτό δεν είναι εφικτό, τότε σύμφωνα με τη δρα Παρδάλη πρέπει να τηρούνται πιστά συγκεκριμένα μέτρα ασφαλείας. «Οι ηλικιωμένοι θα πρέπει να φορούν μάσκα, την οποία πρέπει να ανανεώνουν ανά 30 λεπτά. Εξίσου σημαντικό είναι το τακτικό πλύσιμο των χεριών και η αποφυγή στενής σωματικής επαφής – τουλάχιστον εφόσον κρίνεται περιττή».