Επιλογή

Είναι μια επιλογή την οποία δύσκολα θα μπορούσε να αντικρούσει κανείς στο επίπεδο του προσώπου και των συμβολισμών. Αλλα και με όλα τα ρίσκα που κάθε «ατυπική» επιλογή για ένα πολιτειακό αξίωμα εμπεριέχει.

Η πρόταση του Πρωθυπουργού για την Προεδρία της Δημοκρατίας είναι καταρχήν μια υποψήφια που δεν προκαλεί αναταράξεις. Αλλωστε η αμηχανία των κομμάτων της αντιπολίτευσης μετά την πρόταση του Πρωθυπουργού ήταν χθες ορατή.

Νομικός, ανώτατη δικαστικός, με καλό (λένε οι ομότεχνοί της) επιστημονικό έργο, συμπαθής άνθρωπος (συμπληρώνουν όσοι τη γνωρίζουν). Δεν έχει εμπλακεί σε πολιτικές, κομματικές, προσωπικές ή άλλες αντιδικίες.

Και φυσικά θα αποκτήσουμε την πρώτη γυναίκα Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Κάτι καθόλου αμελητέο στην εποχή μας, ούτε συμβολικά αδιάφορο.

Σύμφωνα λοιπόν με όσα ξέρουμε για αυτήν, δύσκολα μπορώ να φανταστώ ποιος και για ποιον λόγο δεν θα την ψηφίσει. Η Προεδρία δεν ασκεί ουσιαστικές πολιτικές αρμοδιότητες. Η ίδια δεν έχει γωνίες, δεν κουβαλάει βάρη ή πάθη, δεν χρωματίζει το αξίωμα.

Από την άλλη πλευρά όμως αναρωτιέμαι πόσα πραγματικά ξέρουμε.

Δεν μπορούμε να προεξοφλήσουμε, για παράδειγμα, πώς θα αντιδράσει σε κάποια στιγμή κρίσης ή πώς θα χειριστεί μια λεπτή υπόθεση με πολιτικές προεκτάσεις.

Είναι το ρίσκο, που λέγαμε. Αλλά είναι το λογικό ρίσκο μιας επιλογής που ξεφεύγει από το τυπικό πλαίσιο της επαγγελματικής πολιτικής. Και η οποία θα χρειαστεί αναμφισβήτητα μια δόση πολιτικού επαγγελματισμού για να επιτύχει. Ούτως ή άλλως, η χώρα δεν έχει καλές αναμνήσεις από δικαστικούς που έκαναν πολιτική ως δικαστές.

Τα υπόλοιπα στην πράξη.

Διότι επί της ουσίας δεν πρέπει να κρυβόμαστε. Η βασική επιλογή του Μητσοτάκη ήταν να μην προτείνει τον Προκόπη Παυλόπουλο.

Αυτό κλήθηκε κυρίως να αποφασίσει. Και αποφάσισε ακριβώς εκείνο που περίμεναν όσοι τον έχουν παρακολουθήσει στην έως τώρα πολιτική σταδιοδρομία του.

Δεν είναι φυσικά η στιγμή να αποτιμήσουμε την Προεδρία Παυλόπουλου. Θα ήταν άκομψο, και άλλωστε έχουμε χρόνο μπροστά μας να τα κουβεντιάσουμε.

Υποψιάζομαι όμως ότι τη χαριστική βολή στην υποψηφιότητά του έδωσε η πολιτικά ανάρμοστη και σχεδόν μανιακή προσπάθεια της αξιωματικής αντιπολίτευσης και άλλων παραγόντων να επιβάλουν την επανεκλογή του.

Ποιος πρωθυπουργός που σέβεται τον εαυτό του και τον ρόλο του θα μπορούσε να δεχτεί κάτι τέτοιο;

Σε σημείο που αναρωτιέσαι τι ακριβώς επεδίωκαν. Μετέτρεψαν σε πεδίο μάχης εναντίον του Μητσοτάκη μια εκλογή, την έκβαση της οποίας θα έκρινε ο Μητσοτάκης!

Και φυσικά ο Μητσοτάκης αποφάσισε ότι δεν θα κάτσει να χάσει.