Ολα τα φώτα στον αρχηγό!

Και ξαφνικά ένα ματς… τυπική διαδικασία, όπως η αποψινή ρεβάνς Κυπέλλου με την Καλαμάτα (19.30) στο Γ. Καραϊσκάκης, μοιάζει ικανό να γίνει σημείο αναφοράς της σεζόν. Η νύχτα της επιστροφής του Κώστα Φορτούνη στη δράση. Του αρχηγού που έχασε τα 31 πρώτα επίσημα ματς της σεζόν από εκείνον τον σοκαριστικό τραυματισμό στη διάρκεια της προετοιμασίας.

Ιούλιος ήταν. Στην ευθεία πια του «μονταρίσματος» της πρώτης ενδεκάδας ενόψει των προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ που πλησίαζαν. Ο Πέδρο Μαρτίνς κόντρα στο Αμβούργο εκείνο το απόγευμα ήθελε να μοιράσει τον χρόνο σε όλους. Ηταν το τελευταίο φιλικό προετοιμασίας μακριά από το Φάληρο. Ακολουθούσε η πρόβα τζενεράλε με τη Φόρεστ και αμέσως μετά το «ζευγάρι» αγώνων με την Πλζεν. Τον Φορτούνη τον ξεκίνησε στην ενδεκάδα. Εκείνος και ο Σεμέδο μόνο από τους βασικούς. Στο δεύτερο ημίχρονο θα πατούσαν διαδοχικά στο χορτάρι ο Βαλμπουενά, ο Γκιγέρμε, ο Μπουχαλάκης, ο Μασούρας. Στο 65′ και ενώ ουσιαστικά ο «αρχηγός» μετρούσε αντίστροφα για να αποσυρθεί και εκείνος στον πάγκο, ήρθε εκείνη η «κακιά» στιγμή. Μια τυπική φάση στα μισά του γηπέδου. Ενα άνοιγμα προς τα αριστερά για να αποφύγει τον προσωπικό αντίπαλο και να ανοίξει το παιχνίδι στην πτέρυγα. Και εκεί σαν να σταμάτησε ο χρόνος. Ο γιατρός Χρήστος Θέος και ο φυσικοθεραπευτής Νίκος Λυκουρέσης έτρεξαν ως εκεί. Ο Φορτούνης κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά με το δεξί του πόδι. Σηκώθηκε όμως και πήγε ως τον πάγκο δίχως βοήθεια.

Μόνο εκείνοι ξέρουν

Το τεράστιο πρήξιμο στο γόνατο ήταν εκεί το άλλο πρωί. Την ημέρα της επιστροφής στην Αθήνα. Η συμφωνία με τον γιατρό της ομάδας συγκεκριμένη. Με το που θα προσγειωθεί το αεροπλάνο, απευθείας στο νοσοκομείο για τις εξετάσεις. Γύρω στις δέκα ήταν πλέον γνωστό: ρήξη πρόσθιου χιαστού. Μίνιμουμ έξι μήνες εκτός δράσης. Πόσο γρήγορα πέρασαν; Δύο άνθρωποι μπορεί να δώσουν αυτή την απάντηση. Ο ίδιος ο Φορτούνης που από εκείνο το βράδυ της 11ης Ιουλίου ξεκίνησε μια τεράστια μάχη που έξι μήνες μετά του δίνει το δικαίωμα να ξαναπατήσει στις ράγες. Και ο Πέδρο Μαρτίνς που χάνοντας τον MVP και κατ’ ομολογία του «καλύτερο ποδοσφαιριστή που έχω προπονήσει στην Ελλάδα» αναγκάστηκε όχι μόνο να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του, αλλά και να μείνει για πάντα με την απορία: πόσο καλύτερα θα τα κατάφερνε ο Ολυμπιακός σε αυτό το πρώτο μισό της σεζόν αν είχε στις τάξεις του τον κάτοχο της φανέλας με το 7.

«Ο,τι θέλεις…»

Ο Φορτούνης όλο αυτό το διάστημα δεν το έβαλε κάτω. Είτε λόγω χαρακτήρα. Είτε και λόγω περιβάλλοντος. Ο φίλος του Βασίλης Σπανούλης, για παράδειγμα, από την πρώτη στιγμή που πληροφορήθηκε τι έχει συμβεί έσπευσε να σταθεί στο πλευρό του και να του εξηγήσει αυτό που εύκολα φαντάζεται κανείς αλλά δύσκολα το βιώνει: πως σημασία δεν έχει τι έγινε αλλά τι θα γίνει. Η επιστροφή. Στο ίδιο πνεύμα από την πρώτη στιγμή και η τεράστια ηθική υποστήριξη από τον ίδιο τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Τον άνθρωπο που έναν μήνα πριν από τον τραυματισμό είχε ανεβάσει τον Φορτούνη στην κορυφή των ελλήνων ποδοσφαιριστών προσφέροντάς του το μεγαλύτερο συμβόλαιο που δόθηκε ποτέ στη χώρα μας σε έλληνα ποδοσφαιριστή. «Εγώ είμαι εδώ. Ο,τι θες. Δίπλα σου». Και αυτά είναι λόγια που ο 27χρονος μεσοεπιθετικός δεν θα τα ξεχάσει ποτέ.

Η επέμβαση πήγε καλά. Η μάχη για την επιστροφή άρχισε νωρίς. Ο Φορτούνης πέρασε ώρες ατελείωτες στο γυμναστήριο, βάζοντας έναν στόχο τη φορά. Ενα σκαλί στην άνοδο για την επιστροφή. Προπονείται εδώ και εβδομάδες σε υψηλή ένταση. Και πριν από δέκα ημέρες έκανε την πρώτη απόπειρα να μπει στο πρόγραμμα με τους συμπαίκτες του. Στο «διπλό» ξεκίνησε σαν μπαλαντέρ. Παίζοντας και με τις δύο ομάδες σε λίγα μέτρα. Σύντομα όμως αυτό άλλαξε. Στο ίδιο «διπλό». Πήρε ρόλο κανονικό και πανηγύρισε μια γκολάρα από τα 25 μέτρα περισσότερο και από την απευθείας εκτέλεση κόρνερ στο Emirates σε εκείνη την άγια νύχτα του Σεπτεμβρίου που ο Ολυμπιακός επικράτησε της Αρσεναλ μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Είναι καλά. Νιώθει καλά. Ξέρει όμως ότι χρειάζεται λίγο ακόμη υπομονή. Και προσεκτικές κινήσεις. Ο Πέδρο Μαρτίνς έκανε πράξη εκείνο που είχε δημοσιοποιήσει στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας. Συμπεριέλαβε τον αρχηγό στην αποστολή. Το σχέδιο είναι, αν όλα κυλήσουν καλά, να πάρει λίγο χρόνο συμμετοχής, ως αλλαγή. Μια πρώτη γεύση. Μια αληθινή τόνωση της ψυχολογίας του. Εχει ακόμη δρόμο μπροστά. Τα δύσκολα όμως πέρασαν…