Υπηρέτες της αβελτηρίας

Είναι γνωστό: η κόλαση είναι πάντοτε οι άλλοι. Είμαστε ρατσιστές; Οχι, όσο υπάρχουν οι άλλοι. Πάντοτε οι άλλοι. Μέχρι να χτυπήσουν και τη δική μας πόρτα. Και τότε τι κάνουμε; Σφυρίζουμε αδιάφορα; Συνεχίζουμε να αεροβατούμε ή βγάζουμε τρελούς όσους ακούν «μαϊμούδες» να φωνάζουν στα γήπεδα;

Ο μέσος του Αρη Αμπού Μπα έγινε στόχος μιας χούφτας νοσογόνων ανόητων στη Λάρισα γιατί είναι μαύρος. Πρωτοτυπία δεν είναι βεβαίως οι ανόητοι. Πρωτοτυπία είναι ο τρόπος αντιμετώπισής τους.

Ο γάλλος ποδοσφαιριστής ήθελε να φύγει από το γήπεδο. Οι συμπαίκτες του σε ένδειξη συμπαράστασης θα έφευγαν μαζί του.

Σωστό; Κάθε άλλο. Ακόμα και το γεγονός ότι ο Μπα εκνευρίστηκε ήταν λάθος. Γιατί δικαίωσε την επιλογή των βραδύνοων να ανέβουν στα δέντρα της ζούγκλας.

Λάθος είναι επίσης να στιγματίζουμε όλους τους οπαδούς της Λάρισας αναφερόμενοι γενικά και αόριστα στους ρατσιστές του Κάμπου.

Το τσουβάλιασμα αποτελεί είδος λιντσαρίσματος.

Ολοι γνωρίζουν από ποια πλευρά της εξέδρας ακούστηκαν οι κραυγές. Αν υπάρχει σύστημα βιντεοεπιτήρησης στο γήπεδο της Λάρισας, είναι παιχνιδάκι οι υπαίτιοι να εντοπιστούν, να συλληφθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά.

Ο ίδιος ο σύλλογος του Κάμπου θα πρέπει να ζητήσει τη συνδρομή των Αρχών ώστε να εκριζωθεί αυτό το μικρόβιο από τις εξέδρες του γηπέδου της. Γιατί χθες ήταν ο Μπα, αύριο θα είναι κάποιος άλλος παίκτης. Κι όσο θα συνεχίζεται η ατιμωρησία τόσο θα θεωρείται «μαγκιά» και «εξυπνάδα» να υλακτούν οι ανόητοι.

Οι σχετικές ανακοινώσεις του υπουργού και των αρμοδίων μοιάζουν με διαδικασία που πρέπει να διεκπεραιωθεί γιατί το απαιτούν οι ρόλοι.

Τον λόγο θα πρέπει να έχουν η Αστυνομία και οι εισαγγελείς. Διαφορετικά, η ιστορία θα κακοφορμίσει και σύντομα θα δούμε ξανά νέους «Μπα» να ζητούν να αποχωρήσουν από το γήπεδο προσφέροντας δύναμη και βακχεία στους υπηρέτες της πνευματικής νωθρότητας.