Πολιτικό κεφάλαιο{CR}

Να έχει μετανιώσει, άραγε, η Φώφη Γεννηματά για την απώλεια του Ευάγγελου Βενιζέλου, του πιο παρεμβατικού πολιτικού, σήμερα, στα δημόσια πράγματα, στον οποίο έδειξε τον δρόμο της αποχώρησης από το ΚΙΝΑΛ όταν του ανακοίνωσε ότι τον αποκλείει από την πρώτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας; Πιθανόν, όχι. Πιθανόν δεν της περνάει από το μυαλό ότι η βαθιά γνώση των περίπλοκων ζητημάτων της τρέχουσας πολιτικής, μαζί με την πολιτική μετριοπάθεια, την πολιτική πείρα και την αίσθηση της συνέχειας στο κόμμα, σε όλες τις καμπές της πορείας του, που φέρει στις αποσκευές του ο Βενιζέλος θα ήταν ένα πολύτιμο κεφάλαιο στη διαδρομή του κόμματος προς την πολιτική αξιοπιστία.

Ακούγοντας τις τοποθετήσεις του Βενιζέλου για την τρέχουσα πολιτική ατζέντα, προχθές στην ΕΡΤ, κατανοεί τη σημερινή αφωνία, ουσιαστικά, του ΚΙΝΑΛ. Και δυστυχώς, συγκρίνει. Από τη μια μεριά, γνώση και πείρα, από την άλλη κλισέ και συνθήματα. Από τη μια εμβάθυνση και πολιτική οξυδέρκεια, από την άλλη μια άγονη διαμαρτυρία. Από τη μια ουσιαστική προσέγγιση του εκλογικού συστήματος και της επιλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, από την άλλη εύκολες προβοκάτσιες – όπως η πρόταση, εκ μέρους της προέδρου του ΚΙΝΑΛ, ενός εκ των Σημίτη, Βενιζέλου και Γιώργου Παπανδρέου.

Ο Βενιζέλος παραμένει πολιτικό κεφάλαιο. Κρίμα που, λόγω των χειρισμών της προέδρου, είναι χαμένο κεφάλαιο για το δημοκρατικό Κέντρο και την Κεντροαριστερά – που σέρνεται.