Λογικές που μετατρέπουν {LF}την κοινωνία σε ζούγκλα

Μία από τις πιο σημαντικές συνιστώσες μιας εύρυθμης κοινωνικής οργάνωσης είναι η αδιατάρακτη καθημερινή ζωή. Να ξεκινάς το πρωί από το σπίτι σου και να μη σε περιμένουν δυσάρεστες εκπλήξεις. Η δυνατότητα να πας στη δουλειά σου, στη διασκέδασή σου, εκεί τέλος πάντων που υποχρεούσαι ή επιθυμείς να πας· άνετα, έγκαιρα και με ασφάλεια. Είναι δικαίωμα ελευθερίας και βασικό αγαθό που δίνει την αίσθηση στους πολίτες ότι βρίσκονται μέσα σ’ ένα οργανωμένο σύνολο. Ενισχύει την κοινωνική συνοχή, τη συνέργεια και τη συνεργασία των διαφορετικών ομάδων συμφερόντων.

Σήμερα προκλήθηκε μία τουλάχιστον ατυχής, αν όχι βάρβαρη, διαταραχή αυτής της κοινωνικής αξίας. Δίχως ειδοποίηση, το σύνολο των πολιτών και των επισκεπτών της πρωτεύουσας που θα έπρεπε ή θα ήθελαν να μετακινηθούν υπέστησαν μια αφάνταστη ταλαιπωρία για να φθάσουν· αν δεν εμποδίστηκαν τελικά να πραγματοποιήσουν τα καθημερινά τους έργα, δεν έχασαν προγραμματισμένο ραντεβού με γιατρό, δικηγόρο, συνεργάτη κ.λπ.

Παγιδεύτηκαν, αιφνιδιαστικά, σε αναμονές, σε ουρές, σε μποτιλιαρίσματα. Ακόμη και επείγουσες μεταφορές ασθενών υπέστησαν τα ίδια.

Απέναντι ήταν τα συμφέροντα είκοσι ανθρώπων, τα οποία δεκαοκτώ συνάδελφοί τους σε σύνολο οκτακοσίων πενήντα αποφάσισαν να «προστατεύσουν». Θα μπορούσε να πει κανείς ότι και το συμφέρον και ενός ανθρώπου πρέπει να προστατεύεται. Πώς νοείται όμως εργασιακό συμφέρον η επιστροφή υπαλλήλων σε πόστα ακριβώς για τα οποία προσλήφθηκαν και που οι  κοινωνικές ανάγκες εύρυθμης λειτουργίας υπαγόρευσαν και την πρόσληψη και την επιστροφή; Ή μήπως έχουμε τη λογική του εκβιασμού του κλειδοκράτορα; Την απλή λογική: αφού μπορώ να ταλαιπωρήσω, να μειώσω ή και να ματαιώσω τις κοινωνικές και οικονομικές δραστηριότητες ενάμισι εκατομμύριου ανθρώπων, τι θαυμάσια δυνατότητα έχω να πιάσω τους ιθύνοντες από τον λαιμό! Κι όση μεγαλύτερη αναστάτωση και βλάβη προκαλέσω με τον αιφνιδιασμό, τόσο καλύτερα. Είναι λογικές πολιτικής απορρύθμισης, αδιαφορίας και περιφρόνησης του άλλου που μετατρέπουν την κοινωνία σε ζούγκλα. Επικρατεί η ωμή ισχύς. Τις συνέπειες θα τις πληρώσουμε όλοι, δίκαιοι και άδικοι.