«Περβόλια και {LF}λόγια στον αέρα»

Κι εγώ που νόμιζα πως υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με την Τουρκία. Στάθηκα ανόητος. Το παραδέχομαι. Αυτό είναι ένα ασήμαντο γεγονός της καθημερινότητας. Ενα τίποτα. Μια παρωνυχίδα στο μικρό δαχτυλάκι της δεξιάς χειρός.

Το μεγάλο πρόβλημα των τελευταίων ημερών… όχι, δεν είναι το Μεταναστευτικό, μην είστε προπέτες, μη προτρεχέτω η γλώττα της διανοίας, αμέσως έχετε την απάντηση στο στόμα. Σκεφτείτε λίγο.

Πάμε πάλι. Το μεγάλο πρόβλημα των τελευταίων ημερών… όχι, παιδιά, σιγά μην είναι το Μπρέξιτ. Τι μας νοιάζει εμάς τι γίνεται στην Αγγλετέρα. Οχι, εσύ με το πέτσινο, δεν είναι η σύνοδος κορυφής ούτε η επικείμενη συνάντηση του Μητσοτάκη με τον Τραμπ.

Λοιπόν επειδή σας βλέπω εντελώς αδιάβαστους, ας το πάρει το ποτάμι να τελειώνουμε.

Το μεγάλο πρόβλημα των τελευταίων ημερών είναι ο χριστουγεννιάτικος φωτισμός της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας. Το τι μένος, τι ορμή, τι μαχητικότητα, ηρωισμό, έδειξαν άπαντες οι συμμετέχοντες, ούτε το σπίτι τους να καιγότανε να τρέξουν να το σώσουνε. Τι ύβρεις, αρές, κατάρες και προπηλακισμοί εκτοξεύθηκαν δε και από τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα αδύνατον να καταμετρηθούν. Ολοι το πήρανε πολύ προσωπικά το θέμα, οι περισσότεροι μάλιστα και εντελώς πατριωτικά. Λες και κρέμεται η τύχη του έθνους από τα φωτεινά παραλληλόγραμμα σε ενός χιλιομέτρου δρόμο.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Δεν φτάνει που βγήκαν σαν τις καρακατίνες και ξελυσσάξανε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι που σε καλούν να πάρεις και θέση.

Εσύ, κύριε, μη μου κάνεις τον ισαποστάκια. Λέγε τώρα με ποιους είσαι.

Με τους «Αγγελοαστεράκηδες» ή με τους «Τρικολορεματζουράνηδες»;

Καλέ, αφήστε με κι έχω μαλλιά να ξάνω.

Πού αυτοί, το προχωράνε κι άλλο.

Με την παράδοση τη σκοροφαγωμένη ή με τους αβανγκαρνταδόρους;

Για να φτάσουν στην ουσία του πράγματος.

Με ποιους είσαι, ρε; Με τους χριστιανούς; Ή με τους αλλόθρησκους;

Ακου πού το φτάσανε οι ελληνάνθρωποι.

Βρε παιδιά, έχουμε άλλα προβλήματα, και εθνικά και πολιτικά και προσωπικά και…

Μην αλλάζεις κουβέντα. Εδώ. Με ποιους είσαι; Με μας ή με τους άλλους;

Μα, ποιοι είστε εσείς; και ποιοι οι άλλοι;

Εγώ για ένα σας έχω. Ιδιοι μου φαίνεστε. Απλώς τη μια είστε με την από δω μεριά, την άλλη με την απέναντι.

Οσο για μένα, ανάθεμα αν ξέρω πού είμαι και πού βρίσκομαι. Κάποτε ανασαίνω κοντά σας, κάποτε κλείνομαι στο καβούκι μου και σας κοιτάω έντρομος κι άλλοτε αφήνομαι στην ποίηση να με παρηγορήσει όπως παλιά που «Χίλια μόχτιζε όμορφα περβόλια στον αέρα» ή χθες που άκουσα τον ΥΕΛΤΗ να τραγουδάει στον ύπνο μου…

Θαύμασα τον Παρθενώνα και στην κάθε του κολόνα βρήκα τον χρυσό κανόνα

Ομως σήμερα το λέω, βρίσκω το καλό κι ωραίο σε μια σπορ Alfa Romeo.

Μη με παρεξηγείτε. Βλέπεις, για χρόνια πλάγιαζα «χωρίς».