Είναι ορατή {CR}η ειρήνη {CR}στην Ανατολική Ουκρανία;

Τη Δευτέρα, πέντε χρόνια μετά την αντιπαράθεση στην Ανατολική Ουκρανία, ο Βλαντίμιρ Πούτιν κάθισε στο ίδιο τραπέζι με τον ουκρανό ομόλογό του Βολντίμιρ Ζελένσκι. Με την παρουσία των Εμανουέλ Μακρόν και Ανγκελα Μέρκελ, είχαν κάποιους λόγους να ανακοινώσουν ότι η συνάντηση ήταν επιτυχής. Ισως οι τέσσερις ηγέτες δεν έφεραν άμεσα την ειρήνη στην περιοχή, αλλά συμφώνησαν σε πλήρη κατάπαυση του πυρός, αποκλιμάκωση και πλήρη ανταλλαγή κρατουμένων έως το τέλος του χρόνου. Επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους στις Συμφωνίες του Μινσκ, του 2014-2015, έναν οδικό χάρτη προς την ειρήνη η υλοποίηση του οποίου καθυστερεί καθώς Μόσχα και Κίεβο έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις.

Φυσικά, στο τέλος η επιτυχία ή αποτυχία της συνάντησης της Δευτέρας δεν θα μετρηθεί από τις συμφωνίες. Εκείνο που έχει σημασία είναι εάν η Ουκρανία και η Ρωσία έχουν την ικανότητα και τη διάθεση να τις εφαρμόσουν – και το τι θα γίνει μετά. Τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα. Η Ουκρανία, που δεν ξεκίνησε τη σύγκρουση, πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στη συνέχιση ενός πολέμου που κοστίζει ζωές στρατιωτών και πολιτών και του καθήκοντος να επαναδιεκδικήσει την περιοχή και τον πληθυσμό της έπειτα από μάχες πέντε ετών.

Η διαπραγματευτική στάση της Ρωσίας παραμένει σκληρή, όμως το Κρεμλίνο θα ωφεληθεί από τον τερματισμό του πολέμου. Τα τελευταία 5 χρόνια, οι χώρες της ΕΕ έχουν δείξει πως χρειάζονται σημάδια προόδου για να άρουν τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Μόσχα. Οι τέσσερις ηγέτες σκοπεύουν να συναντηθούν ξανά σε τέσσερις μήνες. Εάν συμβεί αυτό θα πρέπει να συζητήσουν για τα μέτρα που χρειάζονται ώστε η ειρήνη να γίνει πραγματικότητα: εκλογές, έλεγχος συνόρων και αμνηστία. Οι επόμενοι μήνες θα αποτελέσουν τεστ.

Η Ολγα Ολικερ διευθύνει το πρόγραμμα Ευρώπης και Κεντρικής Ασίας του International Crisis Group