Ο στρατός {LF}της Λιβύης δεν αναγνωρίζει {LF}τη συμφωνία

Με την Αγκυρα να εμμένει στην τήρηση της άκυρης και κακόπιστης – όπως χαρακτηρίστηκε από το ΥΠΕΞ – συμφωνίας που υπεγράφη την περασμένη εβδομάδα με την κυβέρνηση της Τρίπολης, μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων της Λιβύης εκφράζουν την αντίθεσή τους σε αυτή και προειδοποιούν ακόμη και με στρατιωτική δράση σε περίπτωση που τουρκικά πλοία εμφανιστούν στα λιβυκά ύδατα. Η πλειονότητα των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων της Λιβύης έχουν συνταχθεί με τον πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων Ακίλα Σαλέχ Ισα Γκουαϊντέρ (ο οποίος μάλιστα αναμένεται στην Αθήνα την Πέμπτη κατόπιν πρόσκλησης του προέδρου της Βουλής των Ελλήνων Κωνσταντίνου Τασούλα) και τον στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ που με έδρα το Τομπρούκ ελέγχουν σήμερα περίπου το 90% της επικράτειας της βορειοαφρικανικής χώρας και οι οποίοι επίσης αρνούνται να νομιμοποιήσουν το λεγόμενο μνημόνιο κατανόησης / συνεργασίας Ερντογάν – Σάρατζ.

Αρκετοί εξ αυτών, μάλιστα, είναι απόφοιτοι ελληνικών παραγωγικών σχολών και διατηρούν παραδοσιακά άριστες σχέσεις με τους έλληνες συμμαθητές τους. Ενας από αυτούς είναι και ο αρχηγός του Πολεμικού Ναυτικού της Λιβύης ναύαρχος Φάρατζ ελ Μαχντάουι. Ο αρχαιότερος αξιωματικός του λιβυκού στόλου, απόφοιτος της τάξης του 1978 της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ), μεταφέρει στα «ΝΕΑ» την αντίθεση των συναδέλφων του στο σύμφωνο που καταπατά κάθε έννοια διεθνούς δικαίου αλλά και απλής… γεωγραφίας, ενώ δηλώνει ανήσυχος για τη διαφαινόμενη επιδείνωση των – μέχρι προσφάτως επίσης άριστων – ελληνολιβυκών σχέσεων, ιδίως σε επίπεδο στρατιωτικής συνεργασίας.

«Οπωσδήποτε θα επιδεινώσει τις σχέσεις μας με την Ελλάδα, την Αίγυπτο και την Κύπρο. Πρόκειται για μια συμφωνία γραμμένη – υπαγορευμένη εξ ολοκλήρου από τους Τούρκους και απλώς υπογεγραμμένη από τον – τουρκικής καταγωγής – Σάρατζ. Ο,τι ήθελε η Αγκυρα γράφτηκε. Εμείς δεν την αναγνωρίζουμε. Δεν είναι κανονική, δεν έχει ισχύ» σημειώνει, προσθέτοντας πως η Αθήνα έπρεπε να απελάσει εκτός από τον πρεσβευτή της Λιβύης και αυτόν της Τουρκίας, αφού πρόκειται για τον εκπρόσωπο του δεύτερου συμβαλλόμενου μέρους. «Η Ελλάδα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί σε στρατιωτικό επίπεδο, ιδίως στη θάλασσα. Το Ναυτικό της είναι από τα ισχυρότερα και πλέον σύγχρονα στην περιοχή. Επιπλέον, δεν είναι μόνη της. Υπάρχει ο άξονας Αθήνας – Καΐρου – Λευκωσίας. Ολοι θίγονται από τη συμφωνία αυτή και αποτελεί παγίδα για τον ίδιο τον λιβυκό λαό» εκτιμά, τονίζοντας πως η τακτική της Αγκυρας βασίζεται στη δημιουργία τετελεσμένων, ενώ παράλληλα προσπαθεί να κερδίσει χρόνο για ευνοϊκότερη διαπραγμάτευση.

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΘΑ ΣΚΙΣΤΕΙ. Οσον αφορά την κατάσταση στην πατρίδα του, εμφανίζεται αισιόδοξος για την επικράτηση των δυνάμεων που αντιπολιτεύονται τον πρόεδρο Φάγεζ αλ-Σάρατζ, ο οποίος βασίζεται αποκλειστικά στην (ισχυρή) εθνοφυλακή, αλλά και στη στήριξη της Τουρκίας και άλλων εξωγενών παραγόντων: «Με τη βοήθεια του Θεού θα μπούμε σύντομα στην Τρίπολη και μόλις συμβεί αυτό η συμφωνία θα σκιστεί σαν ένα απλό κομμάτι χαρτί και οι σχέσεις με την Ελλάδα θα αποκατασταθούν. Ο στρατός μας βρίσκεται πολύ κοντά στην πρωτεύουσα. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι απλώς περιμένουμε μια διαταγή, όμως αυτή είναι μία ακόμα σύρραξη που δεν χρειαζόμαστε» λέει ο επί μία πενταετία αρχηγός ΓΕΝ της Λιβύης. Εξάλλου, σχολιάζοντας τις δηλώσεις του τούρκου προέδρου για το ενδεχόμενο αποστολής στρατευμάτων στη σπαρασσόμενη από εμφύλιο χώρα, ξεκαθαρίζει ότι τόσο το λιβυκό Ναυτικό όσο και τα άλλα Σώματα είναι έτοιμα να αντιταχθούν στα τουρκικά σχέδια και διά των όπλων, αν χρειαστεί.

Ο ναύαρχος Μαχντάουι, πάντως, δεν είναι ο μόνος που αντιτίθεται στο μνημόνιο Ερντογάν – Σάρατζ, καθώς αντίστοιχες απόψεις έχουν εκφραστεί και από άλλα εν ενεργεία και εν αποστρατεία μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, μεταξύ των οποίων και ο απόστρατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Λιβύης Νουρεντίν ελ Γκαριάνι, επίσης απόφοιτος της τάξης του ’78 της ΣΝΔ. «Τα χρόνια μας στην Ελλάδα ήταν από τα ομορφότερα της ζωής μας και μέχρι σήμερα διατηρούμε επαφή με τους έλληνες συμμαθητές μας. Θεωρούμε την Ελλάδα το δεύτερο σπίτι μας. Σε κάθε ευκαιρία επισκεπτόμαστε τη χώρα και τη Σχολή μας» καταλήγει ο ίδιος, εκφράζοντας ταυτόχρονα τη λύπη του για την πρόσφατη διακοπή της φοίτησης συμπατριωτών του στη ΣΝΔ και την επιχειρούμενη στρατιωτική προσέγγιση με την Αγκυρα.