Αξιολόγηση πολλών ταχυτήτων

Τη διεξαγωγή αυστηρής εξωτερικής αξιολόγησης στην ανώτατη εκπαίδευση (και όχι μόνο) απαιτεί και επικροτεί κάθε λογικός και υπεύθυνος πολίτης. Πώς όμως θα αξιολογηθούν τα ΑΕΙ, όταν η πολιτεία έχει ήδη τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια της νέας Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης;

Ειδικότερα, πώς θα εφαρμοστεί η «επιβράβευση της αριστείας», που ισούται με το 20% της χρηματοδότησης, σε δεκάδες τμήματα ΑΕΙ που πριν από λίγους μήνες ήταν τμήματα ΤΕΙ; Πώς θα αξιολογηθούν «η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης» π.χ. στο Πανεπιστήμιο Πατρών, στο οποίο η προηγούμενη κυβέρνηση προσέθεσε, χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια και μελέτη σκοπιμότητας, οκτώ νέα τμήματα διάσπαρτα σε πέντε πόλεις; Ή στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας που συγχωνεύτηκε με τμήματα ΤΕΙ ασύμβατα με το αντικείμενό του και διάσπαρτα σε επτά πόλεις; Ακόμη, το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο θα αξιολογηθεί ως ΑΕΙ ή ως ΤΕΙ; Και πώς ακριβώς θα εκτιμηθεί «ο αριθμός των δημοσιεύσεων και των ετεροαναφορών» σε διδάσκοντες τμημάτων όπου οι παραπάνω έννοιες ηχούν ως εξωγήινες;

Και όσον αφορά τα «παλαιά» ΑΕΙ: πώς θα αξιολογηθούν «η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης» όταν σε πολλά τμήματα και χωρίς δική τους ευθύνη εισάγονται φοιτητές με όλο και χαμηλότερη βαθμολογία; Ή, πάλι, όταν σε ιδρύματα με υψηλές απαιτήσεις μετεγγράφονται φοιτητές από ιδρύματα προέλευσης με ελάχιστες απαιτήσεις;

Δεν γνωρίζω τι είδους αλχημείες θα επινοηθούν για την αξιολόγηση των ΤΕΙ που μεταμορφώθηκαν εν μία νυκτί σε πανεπιστήμια και των ΑΕΙ που τα «φορτώθηκαν». Είναι πάντως βέβαιο ότι θα οδηγηθούμε σε ΑΕΙ και τμήματα πολλών ταχυτήτων και σε παράλογες καταστάσεις. Αλλά όσον αφορά τα υπόλοιπα, επιβάλλεται να οριστεί, χωρίς καθυστέρηση, το δέκα ως γενική βάση εισαγωγής στα ΑΕΙ, να δοθεί στα τμήματα η δυνατότητα να καθορίζουν τις απαιτήσεις τους και να απαγορευτούν οι αναξιοκρατικές μετεγγραφές. Οταν η ποιότητα των σπουδών εξαρτάται από το χρηματιστήριο των βάσεων και την «κοινωνική πολιτική» των κυβερνήσεων, υπονομεύεται εν τη γενέσει της κάθε δυνατότητα ισότιμης αξιολόγησης.

Ο Μιχαήλ Πασχάλης είναι ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης