Επίχειρα

Τα κίνητρα της άλλης πλευράς είναι λίγο – πολύ γνωστά. Ανέκαθεν αυταρχικός, ο Ερντογάν έχει εγκαταλείψει και τα προσχήματα από τότε που άρχισαν να υποχωρούν οι προοπτικές ένταξης της χώρας του στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 τού πρόσφερε την ευκαιρία που ζητούσε για να κλιμακώσει την καταστολή στο εσωτερικό, ενώ οι εξελίξεις στη Συρία τού επέτρεψαν να πνίξει στο αίμα τις προσπάθειες δημιουργίας ενός κουρδικού κράτους. Από την άλλη πλευρά, η συμφωνία με την ΕΕ για τους πρόσφυγες τον οπλίζει με ένα διαπραγματευτικό εργαλείο για πολλές χρήσεις.

Κάπως έτσι, ο τούρκος πρόεδρος έχει συμπεράνει ότι μπορεί να απειλεί, να εκβιάζει και να καταπατά ή να αμφισβητεί συνθήκες κατά βούληση και χωρίς συνέπειες. Οπως το έκανε στη Μέση Ανατολή, το κάνει στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Η συμπεριφορά του είναι προκλητική και παράνομη. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν μπορούσε να έχει προβλεφθεί, αν όχι αποτραπεί. Ο έγκριτος κύπριος ιστορικός Χρυσόστομος Περικλέους έχει υποστηρίξει επανειλημμένα σε αυτή την εφημερίδα ότι ο άνθρωπος που ματαίωσε τη λύση του Κυπριακού στο Κραν Μοντανά δεν ήταν ο Ερντογάν, αλλά ο Αναστασιάδης. Και το έκανε επειδή θεωρούσε, αφελώς, ότι στην περίπτωση των δύο κρατών όλο το φυσικό αέριο στη νότια ΑΟΖ θα μείνει στην Κύπρο.

Σήμερα η Κύπρος πληρώνει τα επίχειρα της ακαταλόγιστης πολιτικής Αναστασιάδη, έγραφε ο Περικλέους τον περασμένο Μάιο. Αλλά και πολλοί άλλοι αναλυτές που γνωρίζουν σε βάθος το ζήτημα εκφράζουν την πεποίθηση ότι αναγκαία προϋπόθεση για να επικρατήσει η ηρεμία στην περιοχή είναι να λυθεί το Κυπριακό. Και αυτό δεν αφορά φυσικά μόνο τη Λευκωσία. Ο βουλευτής της ΝΔ και καθηγητής Δημήτρης Καιρίδης μιλούσε πριν από λίγες ημέρες στον 9,84 για «αμηχανία» της ελληνικής πλευράς και αναρωτιόταν: ποια είναι η στρατηγική μας για το Κυπριακό; Πού θέλουμε να καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις; Εξακολουθούμε να θεωρούμε βάση της λύσης τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία;

Ανάλογα ερωτήματα μπορεί να τεθούν και για άλλα ακανθώδη ζητήματα, όπως η ΑΟΖ. Οι σκληροί πιέζουν εδώ και χρόνια για μονομερή κήρυξή της από τη χώρα μας, κάτι που είναι παράνομο, ενώ οι μετριοπαθείς προτείνουν την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο. Ο καθηγητής Αλέξης Ηρακλείδης μάλιστα, που μελετά το θέμα εδώ και 25 χρόνια, πιστεύει ότι στην περίπτωση αυτή η Τουρκία θα πάρει με βάση τα θαλάσσια σύνορά της το   1/4 και η Ελλάδα τα 3/4.

Ο διάλογος είναι πάντα καλός και χρήσιμος και ορθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για τη μείωση της έντασης με τον ισχυρό μας γείτονα. Παράλληλα, όμως, πρέπει να προωθούνται και λύσεις. Η άποψη ότι το στάτους κβο ευνοεί τα ελληνικά συμφέροντα έχει πλέον διαψευστεί πανηγυρικά. Ο κίνδυνος δεν είναι η διαιώνιση της στασιμότητας. Είναι η εκδήλωση, είτε σκοπίμως είτε από ατύχημα, μιας σοβαρής κρίσης.