Παρακινδυνολογίας συνέχεια…

Γράφουν: Αθανάσιος Αργυρίου (καθηγητής του Τµήµατος Φυσικής του Πανεπιστηµίου Πατρών),
Πρόδρομος Ζάνης (καθηγητής του Τµήµατος Γεωλογίας του ΑΠΘ),
Χρήστος Ζερεφός (ακαδηµαϊκός),
Νίκος Μιχαλόπουλος (καθηγητής του Τµήµατος Χηµείας του Πανεπιστηµίου Κρήτης, διευθυντής του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιµης Ανάπτυξης του ΕΑΑ),
Παναγιώτης Νάστος (καθηγητής του Τµήµατος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του ΕΚΠΑ),
Εμμανουήλ Πλειώνης (πρόεδρος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και καθηγητής του Τµήµατος Φυσικής του ΑΠΘ)

Οι υπογράφοντες ελπίζουμε ότι είναι και η τελευταία φορά που θα επισημάνουμε τις εσφαλμένες απόψεις οι οποίες εκφράσθηκαν στις Γνώμες της έγκριτης εφημερίδας σας (16/11/2019). Επιμένει ο αρθρογράφος ότι ο κύριος Klaus-Ecker Puls είναι διάσημος. Κλιματολογικώς δεν είναι διάσημος. Είναι άσημος. Και αποδεικνύεται αυτό από τις διεθνείς τράπεζες δεδομένων του κλάδου μας (όπως Web of Science, Scopus και άλλα) όπου φαίνεται ότι δεν έχει δημοσιεύσει ούτε μία σχετική έγκριτη επιστημονική εργασία που να αφορά τις μεταβολές του κλίματος. Επικαλείται τον αείμνηστο καθηγητή Hubert Lamb στο τελευταίο άρθρο, ο οποίος, φευ, έχει αποβιώσει προ της υπογραφής του Πρωτοκόλλου του Κιότο, δηλαδή το 1997. Επικαλείται και άλλους, ορισμένοι εκ των οποίων είναι γνωστοί ως λίαν αμφιλεγόμενα πρόσωπα ήδη από τη δεκαετία του ’70. Η εξέλιξη των φυσικών επιστημών πάντα βασιζόταν και βασίζεται στην αμφισβήτηση των ευρημάτων της. Μόνο που αυτή η αμφισβήτηση προέρχεται από τους ίδιους τους ειδικούς επιστήμονες μέσω της έρευνας και της δημοσίευσης των αποτελεσμάτων τους σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά με επιστημονικά επιχειρήματα και όχι διά μέσου δημοσιοποίησης απόψεων στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και σε δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης για λόγους εντυπωσιασμού. Η αρένα της επιστήμης είναι σκληρή για όλους τους επιστήμονες και αποδεικνύεται στα διεθνή επιστημονικά συνέδρια και φόρουμ καθώς και στις επίπονες κρίσεις των άρθρων στα επιστημονικά περιοδικά υψηλού κύρους. Και όλα αυτά γίνονται πίσω από τα φώτα της μαζικής δημοσιότητας και της δημοφιλούς επιστήμης (popular science).

Επίσης, θα θέλαμε να θέσουμε υπ’ όψιν του αναγνωστικού σας κοινού τη δημοσίευση των Cook et al. (2016), η οποία υπογράφεται από δεκαέξι επιστήμονες, με σημαντικό (με αμιγώς ακαδημαϊκά κριτήρια) επιστημονικό έργο σε ιδρύματα όπως τα Πανεπιστήμια Πρίνστον και Χάρβαρντ στις ΗΠΑ, το Πανεπιστήμιο του Αμστερνταμ στην Ολλανδία και το Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ στη Βρετανία. Το βασικό συμπέρασμά τους είναι ότι από ένα σύνολο 2.412 εργασιών σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά, ένα ποσοστό 97% συμφωνούν στην ανθρώπινη συνεισφορά στην κλιματική αλλαγή. Μάλιστα, προχωρώντας ένα βήμα ακόμη, συσχετίζουν τη συνάφεια του επιστημονικού αντικειμένου των συγγραφέων της κάθε εργασίας με την αποδοχή ή μη της ανθρώπινης επίδρασης στην κλιματική αλλαγή. Συμπεραίνουν ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο βαθμός επιστημονικής εξειδίκευσης σε θέματα κλίματος, τόσο μεγαλύτερη είναι η αποδοχή αυτή.

Δηλαδή, με απλά λόγια, όταν αρρωστήσουμε, για να έχουμε μια έγκυρη γνώμη, οι περισσότεροι θα απευθυνθούμε σε γιατρό και όχι σε οικονομολόγο!

Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο, αλλά εάν πράγματι τον ενδιαφέρουν τόσο τον αρθρογράφο σας τα ζητήματα της κλιματικής αλλαγής, θα μπορούσε να ενημερωθεί επικοινωνώντας με οιονδήποτε εξ ημών κατ’ ιδίαν, όπως έχουν πράξει πάρα πολλοί διανοούμενοι τα τελευταία κυρίως χρόνια. Το ζήτημα είναι πάρα πολύ σοβαρό για να άγεται και να φέρεται κατά αυτόν τον τρόπο και παραπέμπουμε στα χιλιάδες άρθρα και στους χιλιάδες επιφανείς συναδέλφους, οι οποίοι συμμετείχαν ως συγγραφείς ή συν-συγγραφείς σημαντικών εκθέσεων, μεταξύ αυτών οι εκθέσεις όλων των Ακαδημιών, οι εκθέσεις παγκοσμίου κύρους Ιδρυμάτων όπως το CNRS, η NASA, τα Ινστιτούτα του Potsdam, του ETH, του Max Planck, τα αντίστοιχα Ινστιτούτα της Academia Sinica, της Ιαπωνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας καθώς και εκείνα του νότιου ημισφαιρίου. Εδώ θέτουμε μία τελεία και μία παύλα, θεωρώντας ότι η ορθή ενημέρωση γίνεται όχι από μεμονωμένα άρθρα – σημειώματα, αλλά από την κατόπιν κρίσεως δημοσίευση άρθρων σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά και τις έγκριτες εκθέσεις των επιστημονικών υπηρεσιών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, όπως ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός και η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή, οι εκθέσεις της οποίας βραβεύθηκαν το 2007, από κοινού με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Al Gore, με το Nobel Ειρήνης. Ολα αυτά και άλλα πολλά ελήφθησαν υπόψη στη Διάσκεψη των Παρισίων, την οποία προσυπέγραψε περίπου το 80% των χωρών – μελών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.