Το εικαστικό σύμπαν {LF}στο άδυτο του Μεγάρου

Ενα 16χρονο κορίτσι σε στιγμές έκρηξης έχει εγκλωβιστεί σε 24 τελάρα, την ώρα που μια άλλη κοπέλα ποζάρει με το πρόσωπο στραμμένο προς τον τοίχο. Θυμωμένη άραγε ή σε στάση τιμωρίας; Εναν όροφο πιο ψηλά ένα άλλο κορίτσι παρακολουθεί ένα έργο βιντεοτέχνης σε ένα μουσείο του Λονδίνου φορώντας το ολόσωμο μαγιό της και τρώγοντας παγωτό ξυλάκι, ενώ οι φίλοι της επιχειρούν να εμποδίσουν φύλακες και κοινό να μπουν στην αίθουσα και να αντιληφθούν την «παρανομία».

Είναι στιγμές από το διπλό εικαστικό σύμπαν στο άδυτο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στο πλαίσιο των δράσεων του Κέντρου για τις Εικαστικές Τέχνες AnnexM το οποίο διευθύνει η Αννα Καφέτση. Ενα σύμπαν που ξεκίνησε με μια εκθεσιακή τριλογία – το τρίτο μέρος αναμένεται τον Οκτώβριο του 2020. Το πρώτο μέρος – όπως το συναντά ο επισκέπτης – είναι αφιερωμένο στη ζωγραφική με τίτλο «Τίποτα δεν είναι αληθινό παρά μόνο ο τρόπος που νιώθω», στίχος από το τραγούδι «Self-Portrait» των Rainbow. Πρόκειται για την ολοκαίνουργια παραγωγή – την πρώτη από τις τέσσερις που προγραμματίζει ετησίως το AnnexM, παρά το γεγονός ότι δεν διαθέτει ακόμη ανεξάρτητο προϋπολογισμό – με την υπογραφή του Νίκου Καναρέλη και σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου.

Πρωταγωνίστρια στο project space, όπως ονομάζεται ο χώρος δίπλα στο Αίθριο των Μουσών (με πρόσβαση από την Κόκκαλη), είναι η 16χρονη βαφτισιμιά του ζωγράφου Κυβέλη, η οποία, αφού εκμυστηρεύτηκε στον νονό της όσα την εκνευρίζουν, αφέθηκε να φωτογραφηθεί και να δει εν συνεχεία τις οργισμένες αντιδράσεις της αποτυπωμένες τόσο στο χαρτί με μολύβι και μελάνι όσο και στο ξύλο με λάδι και σπρέι. Στον ίδιο χώρο φιλοξενούνται και τα πορτρέτα μιας κοπέλας με γυρισμένη την πλάτη στον θεατή, το πρώτο εκ των οποίων αποτέλεσε την αφορμή για τη νέα αυτή παραγωγή που μελετά «το δικαίωμα στον θυμό».

Ακολουθώντας μια διαδρομή σε αθέατους για το κοινό χώρους του Μεγάρου ως τον πρώτο όροφο – την Υπηρεσιακή Αυλή -, οι επισκέπτες συναντούν την επίσης νέα σειρά του AnnexM υπό τον τίτλο «Επί το έργον», που προσφέρει βήμα σε ανερχόμενους επιμελητές. Ποδαρικό κάνει η Εύα Βασλαματζή με την ομαδική έκθεση «Gone today, here tomorrow». Συμμετέχουν πέντε καλλιτέχνες, εκ των οποίων οι τρεις παρουσιάζουν νέα έργα με στόχο να απαντήσουν σε ερωτήματα όπως «τι είναι μια έκθεση σήμερα και ποια η αντιμετώπιση του θεατή».

Επί της υποδοχής, ο Μπασίμ Μαγκντί με μια επιγραφή του στον τοίχο δημιουργεί έναν γρίφο για μια ερώτηση που δεν γνωρίζει ο θεατής. Και, ανάμεσα σε άλλα, ο Μάρκος Λάτσιενς μας προκαλεί να βιώσουμε μέσω ενός βίντεο τα συναισθήματα που δημιουργήθηκαν σε όσους επέλεξαν να συμμετάσχουν στην εμπειρία ύπνωσης, στην οποία τους υπέβαλε στις αρχές Νοεμβρίου. Περισσότερα, όμως, γι’ αυτή την περφόρμανς στα «Πρόσωπα» των «ΝΕΩΝ Σαββατοκύριακο».

INFO{CR}H έκθεση «Τίποτα δεν είναι αληθινό παρά μόνο ο τρόπος που νιώθω» έως τις 19 Ιανουαρίου. Η έκθεση «Gone today, here tomorrow» έως τις 26 Ιανουαρίου. Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Κόκκαλη 1)