Τάι-μπρέικ

Χάρη στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μάθαμε επιτέλους τι σημαίνει «πραγματικός Ελληνας». Είναι εκείνος που κερδίζει το ματς στο τάι-μπρέικ!

Το επόμενο βήμα θα είναι να βγάζουμε με τάι-μπρέικ και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Ομολογώ ότι με έχει συγκινήσει το τόσο ενδιαφέρον για την Προεδρία. Κάποιοι θυμήθηκαν μάλιστα ότι χρειαζόμαστε έναν Πρόεδρο συναινετικό, ευρύτερης αποδοχής, με ρυθμιστικές ικανότητες, φίλο των πολλών και άλλα τέτοια ανεκτίμητα προσόντα.

Κατά σύμπτωση είναι οι ίδιοι που μέσω της προεδρικής εκλογής εξεβίασαν τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 και επέβαλαν τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Περιέργως τότε δεν τους έκοβε ούτε η συναίνεση, ούτε η αποδοχή, ούτε η ρύθμιση – τώρα τα θυμήθηκαν.

Στην πραγματικότητα η φασαρία για την Προεδρία είναι άνευ σημασίας και άνευ αντικειμένου.

Η προεδρική εκλογή θα αποσυνδεθεί από τις βουλευτικές εκλογές και ο Πρόεδρος θα εκλέγεται εφεξής ακόμα και με απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Μακάρι φυσικά ο νέος Πρόεδρος να προκύψει μέσα από μια ευρύτερη πλειοψηφία, αλλά γι’ αυτό αρμόδιο δεν είναι το Σύνταγμα. Είναι τα κόμματα.

Στο χέρι του Μητσοτάκη είναι να προτείνει έναν αξιοπρεπή ακομμάτιστο υποψήφιο και στο χέρι των άλλων κομμάτων να τον ψηφίσουν. Σιγά τον πολυέλαιο!

Γιατί όμως εκδηλώνεται αυτή η άνευ σημασίας και αντικειμένου φασαρία;

Αφενός επειδή έχουμε το νταραβέρι στο αίμα μας. Και αφετέρου επειδή η αξιωματική αντιπολίτευση εξακολουθεί να υπηρετεί την παλαιά αλλά ανεκπλήρωτη φιλοδοξία της να διχάσει τους άλλους.

Κυρίως μετά το 2016 ζουν με την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει μια ΝΔ που είναι άλλη από τη ΝΔ του Μητσοτάκη. Και η οποία περιμένει πότε τον Καραμανλή, πότε τον Παυλόπουλο, πότε τον Παπαγγελόπουλο και δεν ξέρω ποιον άλλον για να τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια του σημερινού Πρωθυπουργού.

Αδικος κόπος. Ο Καραμανλής έχει δείξει ότι δεν παίζει το παιχνίδι και εκείνοι που θα προσφέρονταν να το παίξουν δεν μετρούν ούτε για ball boys σε ματσάκι του Τσιτσιπά.

Αυτό αποδείχθηκε και πρόσφατα στην υπόθεση Παπαγγελόπουλου, ο οποίος κοκορευόταν ότι είχε διασυνδέσεις στην κυβερνητική παράταξη. Η ΝΔ τη χειρίστηκε ενιαία και χωρίς φάλτσα.

Υποψιάζομαι ότι το ίδιο θα συμβεί και με την Προεδρία.

Οχι απαραιτήτως επειδή θα συμφωνήσουν όλοι με τον υποψήφιο που θα επιλεγεί τελικά από τον Πρωθυπουργό. Αλλά επειδή κανέναν δεν συμφέρει να κάνει αντάρτικο σε μια κυβέρνηση πέντε μηνών, με ισχυρή πλειοψηφία και υψηλούς δείκτες αποδοχής.

Ιδίως όταν η κυβέρνηση διαθέτει επιπροσθέτως και για ακόμα δεκατρείς μήνες την ευχέρεια να κάνει εκλογές με λίστα!