Οι κάρτες πήγαν σαν {LF}τις πίτσες!

Μοιάζει με εκείνο το παλιό ανέκδοτο με θέμα το πόσοι ελέφαντες χωρούν σε ένα Volkswagen, απλώς χρήζει μιας παραποίησης…

Εδώ το ζητούμενο είναι πόσες κόκκινες κάρτες, πόσα πέναλτι και πόσα γκολ χωράνε στην ίδια φάση ενός ποδοσφαιρικού αγώνα και στην ίδια κατοχή της μπάλας από την ίδια ομάδα;

Ελα μου ντε!

Η απάντηση έμελλε να δοθεί προϊούσης της προχθεσινής βραδιάς η οποία έμοιαζε κιόλας βγαλμένη είτε από τα θαύματα, είτε από τα… ψέματα: στο Στάμφορντ Μπριτζ, λοιπόν, αποδείχθηκε ότι όλα αυτά ξεπερνούν ακόμη και τους ελέφαντες που τάχα χωρούν στον Σκαραβαίο!

Και προσοχή, δεν είναι ανέκδοτο, αλλά μια (χειροπιαστή, αληθινή και όχι εικονική) πραγματικότητα!

Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται: αναφέρομαι στο δραματικό, συγκλονιστικό, φαντασμαγορικό και ανατριχιαστικό θρίλερ ανάμεσα στην Τσέλσι και στον Αγιαξ, στο οποίο «και οι θεοί τρελάθηκαν», όπως έγραφαν στον τίτλο τους «ΤΑ ΝΕΑ»!

Οντως τρελάθηκαν, το καταθέτω ως αυτόπτης μάρτυς διότι είδα να τους παίρνουν οι κύριοι με τις άσπρες μπλούζες και να τους κουβαλάνε στο φρενοκομείο με ανήκεστο βλάβη!

Δυο δεύτερες κίτρινες κάρτες, που έγιναν κόκκινες, ένα πέναλτι με το οποίο οι Λονδρέζοι μείωσαν σε 3-4, προτού ισοφαρίσουν σε 4-4 (από 1-4), όσο κοινότοπο κι αν ακούγεται, διάβολε, αυτή στ’ αλήθεια είναι η άγρια ομορφιά των σπορ!

Των σπορ, το τονίζω, όχι μονάχα του ποδοσφαίρου, διότι εάν υποστήριζα κάτι τέτοιο, θα με περνούσε γενεές δεκατέσσερις ο Τσαρλς Μπάρκλεϊ, ο οποίος είχε πει κάποτε πως «δεν υπάρχει τίποτε πιο συγκλονιστικό στον αθλητισμό από τα τελευταία δευτερόλεπτα ενός αγώνα μπάσκετ».

Πλάκα πλάκα θαρρώ πως το μπαράζ των αποφάσεων του (διαιτητή) Ρόκι, οι οποίες χαντάκωσαν τον Αγιαξ και αναλόγως ευνόησαν την Τσέλσι, εκτός από το ανέκδοτο με τα ελεφαντάκια παραπέμπει και στις προσφορές που συνήθως κάνουν οι πιτσαρίες για να δελεάσουν τους πελάτες τους…

Στις δυο πίτσες η τρίτη δώρο και ούτως ειπείν στις δυο κόκκινες, δώρο το πέναλτι!