«Πράσινο» από Βερολίνο για τραπεζική ένωση

Σήμα ότι θέλει να προχωρήσει η τραπεζική ένωση στην ευρωζώνη – ακόμα και με ενιαίο σύστημα εγγύησης καταθέσεων, που περιλαμβάνει όμως συγκεκριμένους αυστηρούς περιορισμούς – στέλνει τώρα η Γερμανία. Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας Ολαφ Σολτς σε άρθρο του στους «Financial Times» αναφέρει ότι μπορεί να υπάρξει πρόοδος στη σχετική διαδικασία που είναι παγωμένη εδώ και χρόνια. Ειδικά όσον αφορά το προτεινόμενο Ευρωπαϊκό Σύστημα Εγγύησης Καταθέσεων (EDIS), ο Σολτς ανέφερε ότι το Βερολίνο μπορεί να είναι έτοιμο να συζητήσει το θέμα, φτάνει να υπάρξουν συγκεκριμένες αλλαγές στις υπάρχουσες προτάσεις της Κομισιόν και υπό συγκεκριμένες συνθήκες.

Το νέο αυτό σύστημα EDIS που προτείνει η Γερμανία είναι ακόμα πιο συντηρητικό από την ήδη αλλαγμένη πρόταση της Κομισιόν από το 2017, η οποία είχε κάνει πολλές υποχωρήσεις υπό τις πιέσεις του Βερολίνου. Το σχέδιο αυτό της ΕΕ είχε μπει στον πάγο λόγω αντιδράσεων από γερμανικές τράπεζες και το Βερολίνο.

Η ΓΑΛΛΙΑ. Το γερμανικό σχέδιο χαιρέτισε η Γαλλία. Πιο συγκρατημένες ήταν η Κομισιόν, που έχει υποβάλει ήδη από το 2017 το δικό της σχέδιο, και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Το στέλεχος της ΕΚΤ με αρμοδιότητες για την τραπεζική εποπτεία Ιβ Μερς ανέφερε ότι εκτιμά πολύ τις προτάσεις του Σολτς αλλά και ότι οι ευρωπαϊκές τραπεζικές αρχές έχουν τις δικές τους προτιμήσεις για το θέμα. Εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης ήταν επίσης επιφυλακτικός αναφέροντας ότι το σχέδιο αυτό θα πρέπει να λάβει τη στήριξη του Βερολίνου. Ο Ολαφ Σολτς ανήκει στο κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών που έχουν συμμαχήσει στην κυβέρνηση με τους Χριστιανοδημοκράτες της Ανγκελα Μέρκελ.

Για να προχωρήσει το σύστημα της τραπεζικής ένωσης και της ενιαίας εγγύησης καταθέσεων ο Σολτς έθεσε συγκεκριμένους όρους. Η Γερμανία κατ’ αρχάς ζητά να υπάρξει πλήρης ενοποίηση στη νομοθεσία των χωρών της ευρωζώνης όσον αφορά τους κανονισμούς χρεοκοπίας και διάλυσης τραπεζών. Η Γερμανία θέλει να ισχύουν οι κανόνες αυτοί για όλες τις τράπεζες και όχι μόνο για τις πιο μεγάλες όπως ισχύει σήμερα.

Επίσης ο Σολτς ζητά να μειωθούν οι κίνδυνοι για τη βιωσιμότητα τραπεζών με το να μειωθούν τα κόκκινα δάνεια. Ακόμα ζητείται οι τράπεζες να έχουν μεγάλη έκθεση σε συγκεκριμένα μόνο κρατικά ομόλογα με την υιοθέτηση κανονισμών που να ορίζουν το ποια από αυτά μπορούν να έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους. Οπως σημειώνει το Reuters, η πρόταση για την επιβολή τέτοιων ορίων δημιουργεί αντιδράσεις από αρκετές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας, όπου τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα αγοράζουν μεγάλο μέρος από τα κρατικά ομόλογα με το που αυτά εκδίδονται. «Τα κρατικά ομόλογα δεν είναι επενδύσεις χωρίς κίνδυνο και δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως τέτοιες» έγραψε ο Σολτς στο άρθρο.

ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑΚΙΑ. Πρακτικά, όπως εξηγούν οι «Financial Times», το Βερολίνο θέλει να κλείσει παραθυράκια που επιτρέπουν σε κυβερνήσεις να προστατεύουν τους κύριους ομολογιούχους (senior bondholders) τραπεζών που καταρρέουν, όπως γίνεται όταν μια τράπεζα ακολουθεί τους εθνικούς κανονισμούς χρεοκοπίας και όχι τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Επίσης το Βερολίνο θέλει να σταματήσουν οι τράπεζες να αγοράζουν ανεξέλεγκτα κρατικά ομόλογα και απαιτεί για να γίνει αυτό να είναι υποχρεωμένες να προχωρούν σε αύξηση κεφαλαίου ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απορροφήσουν τυχόν μελλοντικές απώλειες. Επίσης η Γερμανία θέλει να δει τις τράπεζες να μειώνουν σημαντικά τα κόκκινα δάνεια.

Εάν υιοθετηθούν όλες αυτές οι προτάσεις τότε η Γερμανία θα είναι διατεθειμένη να δώσει πράσινο φως για τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού μηχανισμού καταθέσεων. Προϋπόθεση θα παραμένει πάντα κάθε χώρα να έχει την κύρια ευθύνη ώστε να προστατεύσει τους καταθέτες σε περίπτωση κατάρρευσης τράπεζας.

Επίσης σύμφωνα με τον Σολτς σε περίπτωση προβλημάτων σε μια τράπεζα θα πρέπει να ακολουθούνται τρία βασικά βήματα. Κατ’ αρχάς πρώτα θα χρησιμοποιούνται για να προστατευθούν οι καταθέτες τα χρήματα από τα εθνικά συστήματα εγγύησης καταθέσεων. Εάν τελειώσουν τα χρήματα αυτά, τότε θα μπορεί να παρέχεται επιπλέον περιορισμένη ρευστότητα μέσω της χορήγησης δανείων από ένα νέο ευρωπαϊκό ταμείο εγγύησης καταθέσεων. Εάν χρειαστούν και επιπλέον κεφάλαια, τότε η χώρα στην οποία ανήκει η τράπεζα θα χρειαστεί να επέμβει.