Ηρωες

Επεσα τις προάλλες σε ένα άρθρο του «Βήματος» με ημερομηνία 25/11/2008 και τίτλο «Διαγράφουν πλέον τους… επαναστάτες», το οποίο εξηγούσε πώς το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας, στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού, έπαυε πλέον να θεωρεί ότι για να αναγορευθεί κάποιος σε ήρωα έπρεπε να είναι κομμουνιστής. Ο Λι Φενγκ, ο στρατιώτης που αφιέρωσε τη σύντομη ζωή του στο κόμμα και είχε αναγορευθεί από τον Μάο σε πρότυπο για κάθε μαθητή, θα αποκτούσε πιο φιλελεύθερες παρέες.

Εντεκα χρόνια μετά, τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά. Το κόμμα ελέγχει κάθε πλευρά της ζωής των πολιτών και ενσταλάζει τα κομμουνιστικά ιδεώδη στις νέες γενιές. Οι διαφωνούντες φιμώνονται, φυλακίζονται ή θανατώνονται. Η «Σκέψη του Σι Τζινπίνγκ για τον Σοσιαλισμό με Κινεζικά Χαρακτηριστικά για μια Νέα Εποχή» κυριαρχεί παντού. Και στην επιφάνεια ήρθε ξανά η ανάγκη για ήρωες, πραγματικούς ήρωες, φυσικά κομμουνιστές.

Η χώρα που επινόησε το TikTok και αγοράζει το ένα τρίτο των ειδών πολυτελείας του πλανήτη – γράφει η ανταποκρίτρια της Washington Post– κατασκεύασε αυτή τη φορά μια ηρωίδα. Λέγεται Χουάνγκ Ουενσιού, γεννήθηκε το 1989 από μια φτωχή οικογένεια στα σύνορα με το Βιετνάμ, σπούδασε στο Πεκίνο, πήρε μεταπτυχιακό κι αντί να πλουτίσει σε μια μεγάλη πόλη, επέστρεψε στο χωριό της για να φροντίσει τον πατέρα της και τον λαό της. Εγινε γραμματέας του κόμματος και σκοτώθηκε πριν από λίγους μήνες όταν το αυτοκίνητό της παρασύρθηκε από τις πλημμύρες. Ηταν 30 ετών.

Σε ομιλία του τον περασμένο μήνα για τα 70 χρόνια κομμουνιστικής διακυβέρνησης, ο πρόεδρος Σι αναγόρευσε τη χαμογελαστή Χουάνγκ στο κομμουνιστικό ισοδύναμο της αγίας. Αλλά μάλλον δεν συζήτησε το θέμα αυτό στη χθεσινή συνάντησή του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οι δύο ηγέτες δεν συζήτησαν ούτε τις διαδηλώσεις στο Χονγκ Κονγκ και την άγρια καταστολή των Ουιγούρων: αυτά είχε σκοπό να τα θέσει στις δικές του συναντήσεις ο Εμανουέλ Μακρόν. Χθες, άλλωστε, η Libération δημοσίευσε ένα συγκλονιστικό τετρασέλιδο ρεπορτάζ για το πώς οι κινεζικές υπηρεσίες παρακολουθούν στενά τους ουιγούρους πρόσφυγες στη… Γαλλία.

Οπως είναι βέβαιο και ότι οι επιχειρηματίες που συνοδεύουν τον έλληνα Πρωθυπουργό δεν συζήτησαν με τους κινέζους συναδέλφους τους το «Περίγραμμα για την Εφαρμογή της Ηθικής Διαμόρφωσης των Πολιτών στη Νέα Εποχή», όπου καταγγέλλεται η έκρηξη της λατρείας του χρήματος, του ηδονισμού και του ακραίου ατομικισμού στον καπιταλισμό. Αυτά είναι τροφή για τους κινέζους πολίτες. H Χουάνγκ μπορεί να εξυμνείται για την αυτοθυσία της, αλλά υπάρχουν και δουλειές.

Η Ελλάδα έχει απόλυτη ανάγκη από τις κινεζικές επενδύσεις και η κυβέρνηση το ξέρει, όπως το ήξερε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι εκεί όμως. Η Κίνα, όπως και η Ρωσία, δεν έχει απλώς ένα «διαφορετικό» πολιτικό σύστημα, έχει ένα σύστημα αυταρχικό, αντιδημοκρατικό και καταδικαστέο. Και «ήρωες» για να το διαιωνίζουν.