Ολιγωρία

Παιδιά, να οργανωθούμε. Τρεις μέρες τώρα ακούω ανοησίες για την 28η Οκτωβρίου 1940.

Για «εθελοντισμό» και Αϊνστάιν (Μιχαηλίδου). Για «ορυκτά καύσιμα» και καθαρό αέρα (Κόκκαλης). Για «όχι στον φασισμό και τον ναζισμό» (Γεροβασίλη, Φάμελος κ.λπ.).

Για «παραμονές του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου» που είχε αρχίσει έναν χρόνο νωρίτερα (Κεραμέως). Και για «Εθνική Αντίσταση» ή «ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ» που ιδρύθηκαν ένα με δυο χρόνια αργότερα.

Κορυφαίος όλων ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Τα έβαλε όλα στο μήνυμα, μην ξεχάσει κάτι. Ρατσισμό, ξενοφοβία, χιτλερικό ναζισμό, ιταλικό φασισμό, αλβανικό έπος, εθνική αντίσταση, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ… Μόνο το Σούλι και το Χάνι της Γραβιάς του ξέφυγαν.

Εχω όμως μια ειλικρινή απορία.

Πιστεύει κανείς σοβαρά πως οι πατεράδες κι οι παππούδες μας ανέβηκαν στο μέτωπο «με το χαμόγελο στα χείλη» για λόγους εθελοντισμού, για να καταγγείλουν τη μόλυνση της ατμόσφαιρας ή για να πολεμήσουν την Κου Κλουξ Κλαν; Ούτε κατά διάνοια.

Υποθέτω πως η πλειονότητά τους οριακά γνώριζε τι είναι ο φασισμός και ο ναζισμός. Μαύρο δεν είχαν δει ποτέ στη ζωή τους για να τίθεται θέμα ρατσισμού. Και ο πόλεμος σίγουρα δεν ήταν κάτι σαν το αντιφασιστικό Φεστιβάλ της Γένοβας με καλλιτεχνικό πρόγραμμα Μανού Τσάο.

Φοβάμαι λοιπόν ότι πέσαμε θύματα δύο διαφορετικών φαινομένων.

Πρώτον, της μανίας των πολιτικών να πουν κάτι, ακόμη κι όταν δεν έχουν τίποτα να πουν. Λες κι η Ελλάδα καιγόταν το 2019 να ακούσει τη Δόμνα και τον Πέτρο για το ’40.

Ως γνωστόν, ο πρόεδρος Κούλιτζ πέρασε στην Ιστορία ως «Σιωπηλός» όταν είχε διαπιστώσει κάποτε πως «ποτέ δεν μπορούν να σε κρεμάσουν για κάτι που δεν είπες». Μια συμβουλή που πολλοί πολιτικοί θα έπρεπε να ακολουθούν πιστά.

Δεύτερον, της κυβερνητικής ολιγωρίας. Θυμίζω ότι του χρόνου συμπληρώνονται ογδόντα χρόνια από την 28η Οκτωβρίου 1940. Στρογγυλή επέτειος.

Είμαι βέβαιος ότι το Μέγαρο Μαξίμου αναζητεί μια πλούσια κυρία ή μια σύζυγο πλούσιου κυρίου ή έστω έναν πλούσιο κύριο χωρίς κυρία να αναθέσει τους εορτασμούς.

Αλλά ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα. Εξού και η σύγχυση που επικρατεί.

Να υποθέσω ότι οι πλούσιες κυρίες ή οι σύζυγοι πλούσιων κυρίων εξαντλήθηκαν; Δυσκολεύομαι να το πιστέψω.

Αφενός τόσοι πλούσιοι θέλουν να ξεπλυθούν από τον ΣΥΡΙΖΑ για να κάνουν καμία δουλίτσα με τους σημερινούς.

Αφετέρου αποτελεί πάγιο χαρακτηριστικό της φυλής πως «όπου γάμος και χαρά, η Βασίλω πρώτη».

ΥΓ: Για τις Πρέσπες δεν χρειάζεται να επανέλθω. Τα γράφουμε εδώ και καιρό.