Λυγμοί χαράς

Το Μπανγκλαντές δεν έχει υψηλό προσφυγικό προφίλ. Κάποτε μας είχε απασχολήσει για τη μεγάλη του φτώχεια, αλλά σήμερα ούτε πόλεμος δεν γίνεται εκεί. Οι πολίτες του λοιπόν που φτάνουν στην Ελλάδα και ζητούν άσυλο ανήκουν, σύμφωνα με κάποιους περίεργους υπολογισμούς του Αδωνη Γεωργιάδη, στο άτυχο 93% του συνόλου. Με βάση τον νέο νόμο, θα κρατούνται για έξι μήνες σε κλειστού τύπου κέντρα και στη συνέχεια θα αποστέλλονται πεσκέσι πίσω στις χώρες τους.

Ο Χασανού Ζαμάν τη γλίτωσε. Ηρθε στα 15 του με τα πόδια (!) πριν από δύο χρόνια από το Μπανγκλαντές στην Ελλάδα, βρήκε καλούς ανθρώπους στον φιλανθρωπικό οργανισμό Αποστολή, πήγε σε ελληνικό σχολείο, πήρε τους καλύτερους βαθμούς και προχθές τον καμαρώσαμε να παρελαύνει δίπλα στην ελληνική σημαία.

Ούτε το Ιράν έχει υψηλό προσφυγικό προφίλ. Μια χαρά χώρα είναι, με τις εκλογές της, την ιδιότυπη δημοκρατία της και τις ισλαμικές της παραδόσεις. Η γυναίκα, ας πούμε, πρέπει να είναι υποταγμένη στον άνδρα. Η ενδοοικογενειακή βία είναι κοινωνικά αποδεκτή. Η κόρη μπορεί να πωλείται σε κάποιον άνδρα έναντι υλικών ανταλλαγμάτων. Η ομοφυλοφιλία τιμωρείται με τη θανατική ποινή. Ε, δεν είναι δική μας δουλειά φυσικά να μεταλαμπαδεύσουμε τις δυτικές αξίες σε αυτούς τους ανθρώπους! Τι να κάνουμε, σε λάθος τόπο γεννήθηκαν.

Η Σαραρέ Χαντεμί δεν συμφωνεί. Αφού λοιπόν κακοποιήθηκε για χρόνια από τον σύζυγό της, ο οποίος ήθελε να παντρέψει με το ζόρι και την 9χρονη κόρη τους, η 37χρονη Ιρανή πήρε τη μικρή και την αδελφή της κι αναζήτησαν τον πολιτισμό. Ευτυχώς πρόλαβαν να διασχίσουν τον Εβρο πριν τον σφραγίσει ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος. Ο άνδρας της κατέθεσε μήνυση για απαγωγή ανηλίκου, εκδόθηκε ένταλμα εναντίον της και τον περασμένο Σεπτέμβριο το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε την έκδοσή της στο Ιράν. Σε σίγουρο θάνατο δηλαδή.

Αλλά η Σαραρέ ήταν τυχερή. Βρέθηκαν στον δρόμο της άνθρωποι που τη βοήθησαν, όπως ο συγκινητικός Απόστολος Δοξιάδης, η υπόθεσή της έλαβε δημοσιότητα, η κοινωνία των πολιτών κινητοποιήθηκε και χθες το μεσημέρι ο Αρειος Πάγος τη δικαίωσε.

Αποδείχθηκε έτσι για άλλη μια φορά ότι υπάρχουν δικαστές με ευαισθησία και ευθυκρισία, που τιμούν το λειτούργημά τους. Ας ελπίσουμε να μην υποβάλει η κυβέρνηση αίτηση ακύρωσης, όπως είχαν κάνει οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην περίπτωση του ενός από τους οκτώ τούρκους στρατιωτικούς. Ας ελπίσουμε επίσης να κατανοήσουν ορισμένα κυβερνητικά στελέχη ότι οι άνθρωποι που ζητούν άσυλο στη χώρα μας δεν είναι λαθραίοι, όπως δεν είναι και απλοί αριθμοί. Ο καθένας τους κουβαλάει μια ιστορία και την ιστορία αυτή υποχρεούται να την ακούει και να την κρίνει η ελληνική Δικαιοσύνη.

Οι λυγμοί χαράς της Σαραρέ στο δικαστήριο και η γλυκιά αμηχανία του Χασανού μπροστά στην κάμερα μάς κάνουν σοφότερους και πλουσιότερους.