Ξαφνικός έρωτας {LF}με τον Ελευθέριο Βενιζέλο

Πάντα οι πολιτικοί επηρεάζονται, εμπνέονται, ενσωματώνουν επιρροές από ηγέτες που προηγήθηκαν. Συχνά αυτό γίνεται με μια σταθερότητα. Τα παλιότερα πολιτικά αφηγήματα επανέρχονται στις τοποθετήσεις τους, παραλλάσσονται και μετασχηματίζονται όμως ανάλογα με την πολιτική συγκυρία και τη χρονικότητα – ακόμη και τα επίδικα του λαού στον οποίο απευθύνονται. Αυτό διαφοροποιεί τα άγαρμπα δάνεια και τις άκοπες μιμήσεις από τις προσεκτικές αναγνώσεις της Ιστορίας.

Αίφνης (αν και όχι τόσο αίφνης όπως θα δούμε), ο τέως πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έρχεται και επανέρχεται στο πολιτικό παράδειγμα του Ελευθέριου Βενιζέλου. Τον αναφέρει σε τακτά διαστήματα σε ομιλίες του, περιγράφει πλευρές της πολιτικής του, δεν διστάζει να συγκρίνει τον κρητικό μεγάλο πολιτικό με την επανεκκίνηση που επιχειρεί αυτό το διάστημα στον ΣΥΡΙΖΑ. Πιο νωπό παράδειγμα η περιοδεία Τσίπρα στην Κρήτη, πού αλλού, όπου η «βενιζελειάδα» ξαναχτύπησε. Με όρους σημειολογίας, αλλά και πραγματικής απεύθυνσης.

Εξάλλου η περιοδεία αυτή ξεκίνησε «για συμβολικούς λόγους», όπως διέδιδαν πηγές του κόμματος, από τα Χανιά και το Ακρωτήρι, όπου βρίσκονται οι τάφοι των Βενιζέλων, σε μια συνέχεια της προσπάθειας του Αλέξη Τσίπρα να διευρύνει το κόμμα του και να συνδεθεί με το ιστορικό πολιτικό Κέντρο – η μετατόπιση απ’ τα αριστερά έγινε και με τηλεοπτικούς όρους.

Εδώ σημειολογούμε στη συνέντευξη που ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε στον Γιώργο Σαχίνη τα εξής: του λέει ο συνάδελφος – στην έναρξη της συνέντευξης στο Kρήτη TV: «Θέλω να ξεκινήσω με το σημείο που βρισκόμαστε. Είναι ένα πανέμορφο, έτσι λέμε εδώ στην Κρήτη, σημείο και για τη θέα του, αλλά και για την ιστορική φόρτιση που έχει. Μπορεί αυτό να κουμπώνει στην επανεκκίνηση του χώρου σας;». Ολα αυτά, σημειώνουμε, από τον μνημειακό χώρο των τάφων των Βενιζέλων στα Χανιά. «Αναμφίβολα. Πόσω δε μάλλον όταν βασικός στόχος αυτής της επανεκκίνησης του μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ είναι να δημιουργήσουμε τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη της Αριστεράς. Και βεβαίως δεν μπορούμε παρά να έχουμε πλήρη επίγνωση ότι στη χώρα μας υπήρξε πάντοτε ο δημοκρατικός χώρος. Ηταν εμπνευσμένος και από την πορεία και από τη διαδρομή του μεγάλου εθνάρχη, διότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος πλέον είναι οικουμενικός, αλλά δεν μπορούμε παρά να έχουμε στο μυαλό μας ότι αποτέλεσε τον έναν από τους δύο πόλους του πολιτικού συστήματος εκείνη την εποχή, τον προοδευτικό πόλο. Αυτή είναι η πραγματικότητα» απάντησε ο Τσίπρας.

Και συμπλήρωσε: «Και ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, με άλλα δεδομένα βέβαια, σε μια άλλη εποχή, θέλει να είναι ο προοδευτικός πόλος, η προοδευτική παράταξη, η μεγάλη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη του τόπου, κουβαλώντας όλες αυτές τις μεγάλες παραδόσεις. Τις παραδόσεις που ξεκινάνε από την πορεία του μεγάλου αυτού εθνάρχη, του Βενιζέλου, αλλά προχωράμε και στις ιστορικές παρακαταθήκες της Αριστεράς, στην Εθνική Αντίσταση, στα μεγάλα κινήματα για τον εκδημοκρατισμό, στη μεγάλη συμβολή των κινημάτων την περίοδο της Μεταπολίτευσης, των νεολαιίστικων κινημάτων, αλλά βεβαίως και στα χρόνια της Αλλαγής που ήταν μια πολύ μεγάλη κοινωνική και πολιτική διαδικασία, ανεξαρτήτως του ότι είχε πολύ μεγάλες αντιφάσεις στην πορεία της».

Προεκλογικό κόνσεπτ. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ βέβαια δεν ανακάλυψε τον Ελευθέριο Βενιζέλο τώρα. Στο πλαίσιο του δικού του ανοίγματος το είχε εντάξει πολύ νωρίτερα στην στρατηγική του, το όλο κόνσεπτ. Αν κανείς ανατρέξει στις ομιλίες του, θα δει αναφορές στον πρόσφατο προεκλογικό αγώνα. «Ο ΣΥΡΙΖΑ, η Προοδευτική Συμμαχία, ως κορμός και συνεχιστής της μεγάλης παράδοσης της Δημοκρατικής Παράταξης του τόπου, όλοι εμείς που δεν δειλιάσαμε να λύσουμε προς όφελος των εθνικών συμφερόντων μια χρόνια διένεξη με τους βόρειους γείτονές μας, είμαστε περήφανοι γιατί πάντα στην ιστορία της Ελλάδας μας, από την εποχή του Ελευθέριου Βενιζέλου ως σήμερα, όποτε αυτή η παράταξη κλήθηκε να διαχειριστεί εθνικά θέματα, έβαλε πάντοτε μπροστά την πατρίδα και το συμφέρον του τόπου, το πατριωτικό συμφέρον» είχε πει στον λαό του Βόλου τον περασμένο Ιούνιο, κάτι που τότε επανέλαβε σε δύο ακόμη ομιλίες του σε άλλα μέρη.

Στη 1 Οκτώβρη μάλιστα δεν δίστασε να εξειδικεύσει πάνω στη ρετροσπεκτίβα του για τον μεγάλο ηγέτη με άξονα την εξωτερική πολιτική: «Οπως έκανε η Ελλάδα στον Μεσοπόλεμο, με τη διπλωματία του Ελευθέριου Βενιζέλου και την πρωτοβουλία του Αλέξανδρου Παπαναστασίου για Βαλκανικές Συνδιασκέψεις στους τομείς της οικονομίας, του πολιτισμού και του αθλητισμού» ανέφερε στο Συνέδριο του Economist «Western Balkan Summit – Reinforcing the momentum for European Integration». Παραλληλισμοί βέβαια που δεν χαροποίησαν πολλά στελέχη του. Πολλοί εκ των 53 θύμιζαν πως ο Ελευθέριος Βενιζέλος επίσης ήταν αυτός που υπέγραψε Ιδιώνυμο κατά των κομμουνιστών. Και γενικά, παρατηρούσαν – όσοι έχουν καταβολές από την Αριστερά -, πως δεν μπορείς να αγαπάς ταυτόχρονα τον Ρήγα Φεραίο, τον Φιντέλ Κάστρο, τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Βενιζέλο.

Αποκωδικοποιώντας τον Τσίπρα βέβαια, η όλη ρητορική εντάσσεται στη μάχη για το πολιτικό Κέντρο που θα ενταθεί το επόμενο διάστημα. Δεν ξέρω βέβαια, αν αυτό θα ικανοποιεί όσους πεισματικά μιλούν μόνο για την αριστερή ταυτότητα του κόμματος.