Η διάλυση {LF}της αμερικανικής διπλωματίας

Μήπως το πρόβλημα της ηγεσίας δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό; Μήπως αυτό το έλλειμμα είναι σημείο των καιρών μας; Κάτι αντίστοιχο, ίσως ακόμα χειρότερο, συμβαίνει και στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλει ο Ουίλιαμ Μπερνς, πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Ρωσία, πρώην υφυπουργός και νυν πρόεδρος του Ινστιτούτου Κάρνεγκι.

«Στα 35 χρόνια θητείας μου, υπηρετώντας το διπλωματικό σώμα των ΗΠΑ υπό 5 προέδρους και 10 υπουργούς Εξωτερικών και των δύο κομμάτων, δεν έχω ποτέ δει μια επίθεση στη διπλωματία τόσο καταστροφική, τόσο επικίνδυνη όσο αυτή που βλέπω σήμερα: μια διπλωματία ναρκισσισμού με σκοπό να προωθήσει ιδιωτικά συμφέροντα εις βάρος των εθνικών συμφερόντων» γράφει ο Μπερνς στο Foreign Affairs.

«Πριν από 70 χρόνια, στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου ο γερουσιαστής Τζόζεφ Μακάρθι ξεκίνησε μια σκληρή εκστρατεία εναντίον των “απίστων” στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Διορισμένοι ερευνητές, αγνοώντας τις αποδείξεις ή την ηθική εξανάγκασαν σε παραίτηση 81 εργαζομένους στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1950. Μεταξύ αυτών ήταν ο ειδικός στα θέματα της Κίνας Τζον Πάτον Ντέιβις – το έγκλημά του ήταν πως προέβλεψε τη νίκη των κομμουνιστών στον κινεζικό εμφύλιο.

Κάποιος θα θεωρούσε πως η ηγεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ θα ύψωνε το ανάστημά της στον πρόεδρο για τους ανθρώπους που εργάζονταν για λογαριασμό της -πολλοί σε δύσκολες δουλειές σε επικίνδυνα μέρη του κόσμου. Μακάρι να ήταν έτσι. Αντίθετα οι σημερινοί ηγέτες αποδεικνύονται ασπόνδυλοι. Ο υπουργός Εξωτερικών Πομπέο προφανώς, αφού προώθησε την προσωπική ατζέντα του προέδρου στο Κίεβο, επέτρεψε να κυκλοφορήσουν στο υπουργείο αρνητικές φήμες για την μέχρι πρόσφατα πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ουκρανία Μαρί Γιοβάνοβιτς και δεν έκανε τίποτα όταν ο Τραμπ την κακολόγησε στο περίφημο τηλεφώνημα με τον ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι».

Ο έμπειρος πρώην διπλωμάτης αποκαλύπτει τον «πόλεμο» που όπως λέει κάνει η κυβέρνηση Τραμπ στο αμερικανικό διπλωματικό σώμα. «Ο Λευκός Οίκος προωθεί άνευ προηγουμένου περικοπές στις δαπάνες για διπλωματία και ανάπτυξη, που είναι ήδη 19 φορές μικρότερες σε σύγκριση με τον αμυντικό προϋπολογισμό. Διπλωμάτες καριέρας τίθενται στο περιθώριο και οι περισσότερες θέσεις πρέσβεων πηγαίνουν σε προσωπικές επιλογές του προέδρου. Το 1/5 των πρεσβευτικών θέσεων παραμένουν κενές, ακόμα και σε κρίσιμα πόστα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αιτήσεις για το διπλωματικό σώμα είναι στον χαμηλότερο αριθμό εδώ και δύο δεκαετίες. Ο ρυθμός των παραιτήσεων από την άλλη αυξάνεται δραματικά, όπως και οι εκδικητικές πράξεις απέναντι σε αξιωματούχους που ενόχλησαν την κυβέρνηση. Θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να αποκατασταθούν οι ζημιές που έγιναν στο υπουργείο Εξωτερικών. Και θα χρειαστούν ακόμα περισσότερα για να αποκατασταθεί το διπλωματικό κύρος των ΗΠΑ».